Tuesday, November 11, 2008
Getting Over you
There are things I should leave behind; there are things that I must forget; there are things that I should use as a lesson in life and there are things that I should divert into hope and optimism.
Pains and sufferings are just part of my life, sadness and sorrows are elements of getting the complete happiness that I’m looking for so long. Agony and miseries are ingredients of a balance life. I know I’m just human, a human who’s vulnerable to all kinds of emotions.
I thought things will happen according to my plans; I thought that everything will run smoothly as I wished to be. I thought that I’m heading to a clear path….. I thought….. I thought……. I thought
So many occasions led me to solitude and silence. So many instances brought me to emptiness and foolishness. So many circumstances carried me to misfortune and seclusion.
I don’t want to be defeated by my grievances. I don’t want to dwell on the negative side of my life. I don’t want to loose my sanity, and I don’t want to see loosing MY OWN SELF again.
The word that I’m avoiding to hear has been uttered to me. That word has eaten me up wholly. A word of truth that echoes in my heart, a reality that yells in my ears and a powerful scream that tortures my mind and sanity. I hope it will end soon and I hope it’s over now.
Before, I thought I’d already recovered, but now I realized I’m not. I thought I was already healed, but unconsciously the wound refreshes by itself. I thought I’m okay, but I realize I’m just faking it. I thought there’s no more pain, but why it’s reviving into a more painful feeling?
I know I should regain my strength. I know I should stand and move forward. I know that I must overcome my problem victoriously. And I know that I must face the truth courageously. Sometimes truth hurts, like a strong slap on my face but I should withstand these all, to be back in my life and be able to see myself again.
I will wait for the same great feeling to come again. I will wait for wounds to mend and heal. I will wait for other great things in life. I hope I’m not just waiting in vain. I hope in next coming days, weeks, months and years the happiness that I’m searching for so long will be in my doorstep and enter into my life.I HOPE THAT I CAN GET OVER THESE FEELINGS, THIS TIME.
Ayaw ko ng bangungutin pa!
Sa ngayun di ko alam kung tapos na yung bangungot nay un, maraming beses na ginagambala ako, nangangakong isang magandang panaginip ang kanyang ibibigay, pero ayaw ko ng magbakasali, 2 beses ng naulit ang bangungot na yun, baka sa ikatlong pagkakataon ay hindi na ako magising pa!!! Bagamat sya ang nagbigay sa akin ng pinakamaligayang panaginip nun pero sya rin ang nagbigay ng pinakamalungkot na bangungot ngayon. Ngayun nagbabalat kayong syang anghel at nangangakong magdadala muli sa akin sa langit, pero natatakot ako na pag muli akong sumama sa anghel na yaon, ay magpait sya ng anyo at maging isa halimaw na kakainin sa akin ng buo at iiwanan akong walang buhay at gutay gutay.
Buti na lang at nagising na ako. Muli na akong bumalik sa realidad ng buhay.Subalit sa paggising ko na yun nag-iwan sa kin ito ng Takot na muling pumikit. Takot ,na baka bangungutin akong muli!!Marahil, Iintayin ko na lang ang ang gabi na handa na akong pumikit at panaginip.Basta hindi muna ako matutulog sa ngayun,. Sa pagsara ng talukap ng aking mga mata sa gabing aking pinaghandaan naway isa napakasayang panaginipan ang aking maranasan na aabot hanggang sa huli . Hindi na itong isang bangungot na pagdadala muli sa akin sa dilim ng karimlan. Basta iintayin ko na lang ang gabi na yun….. Iiintayin ko ang magandang panaginip na yaon…….at Iintayin ko na lang ang anghel na magdadala sa akin muli sa langit ng kaligayahan………
Kwentong Bakasyon (Part 2)
Teka, sa pagpapatuloy ng kwentong bakasyon ko……….
Minsan talaga maiisip mo talagang napakahirap ng buhay sa atin, ang gasolina napakamahal daig pa ang presyo ng ginto, ang bigas nagtataas na rin, makikita mo parang box office sa may NFA sa amin. Pero ika nga kahit na mahirap ang tao sa atin, makikita mo na ,nasa modelo pa ang cellphone nila. Eh nung umuwi ako ang dala ko ay simpleng cellphone lang, aba napahiya ako sa nagtitinda ng turon sa amin akalain mo naka N70 pa, daig pa ako. Tapos halos lahat ng tao mga parang may kitikiti sa daliri, text ng text. Kung ang gasolina pag tumaas ng singkwenta sentabos naknakan ang galit ng mga pilipino, pero makikita mo namang halos minu-minuto kung magtext, eh kung susumahin mo nakakasingkwenta pesos sila kakatext sa loob ng kalahating araw (aba isang litro na ng gasolina) yun ah. Ika ngakahit hindi na kumain basta makapagtext lang.
Sabi sa survey masasayahin ang mga pinoy, at talagang namang nakikita sa atin yun eh. Nung nakaraang lingo, may nangyaring lindol sa China na kung saan ay kumitil ng 70,000 katao, kaya halos ang makikita mo sa mga T.V station ay ang mga pamilyang nagungulila at nagdadalamhati. Ibahin mo ang pinoy kahit anong sakuna aba nakikita mong kay sasaya pa. Pag nandyan na ang lente ng camera, mga puro nakangiti, nagsisiksikan sa likod ng reporter para makita daw sa T.V, minsan nga nagpepeace sign pa yan, o di kaya lalagyan ng sungay yung reporter.
Sa atin usong usong ang Pinoy Big Brother, ika nga ang”BAHAY NI KUYA”. Palibhasa uso kaya makikita mo sa mga pangalan ng mga establisimento. May makikita kang “ Burgeran ni Kuya”,” Karienderya ni Kuya”, “Sari Sari Store ni Kuya”, naku halos lahat mga tindahan dun sa atin laging may kadugtong “______ ni KUYA”, pati yung nagtitinda ng panty sa Divisoria ang nakalagay…………. ………….KUYA’s RTW ( kala nyo “ PANTY NI KUYA” noh, whahhaa bawal yun di pwede sa DTI”) marami pa kasing mga tinidindang damit dun yun eh.
Nung minsan nagpunta ako sa Greenhills para bumili ako ng battery ng videocam ko, nagulat ako pagpasok ko akala ko nasa China ako, kasi halos puro kamukha ni KIM CHU. Aba, aakalaing mong mga manikin, nung minsan hinawakan ko yung isang manikin sa isang tindahan sa loob ng mall nay un, aba biglang gumalaw, TSEKWA pala, totoong tao pala. Mukha kasing isang galong CHIN CHAN SU ang nilagay sa katawan nila eh. Sooner or later magkakaroon na ng Chinese Invasion sa atin kasi puro instik na lang ang nakikita ko. BAka nga kamo maging teritoryo na ng China a ng pilipinas.
Dahil nga walang sinehan sa Saudi, kaya halos araw araw akong nanood ng sine, kahit mag-isa lang ako susulitin ko na ang mga araw para makapanood man lang ng mga bagong pelikula ngayun. Ultimo pambata hindi ko pinatawad, pati yung mga walang kawenta kwentang mga pelikula. At hindi lang basta sa isang mall, kundi sa lahat ng mall sa Metro Manila. Minsan naisip ko nga mukhang nagsayang lang ako ng pera kasi nga halos buong araw lang ako natutulog sa loob ng sinehan o di kaya mas pinapanood ko pa yung magkasintahan na katabi ko na gumagawa ata ng sex video. (, joke lang yun!!! Wholesome naman silang lahat).
Minsan nadadaan ako sa Bocaue kasi galing ako sa SM Marilao nun, ako ay takang taka kasi kahit hindi pasko ang magkakatabing bahay dun ay may Christmas Light. Kumukutikutitap!! Bumubusibusilak!!! Tapos yung mga babae mga nakahilera, na hindi mo alam kung nakatambay o may iniintay. Nung tinitingnan ko nga yun, kala mong tumitingin ka ng isda sa palengke!!! Syempre alam mo na yung binebenta dun!! Buti na lang nasa panginoon na ako!!Nga pala nung lingo na yun, naraid yung Bocaue kasi nga Prostitution Den daw yun!! Naimbestigador pa nga eh!! Buti talaga nasa panginoon na ako!!
Kinasal ang Ate ko last April 19 bale isinabay na sa ika-30th birthday nya, at least bago man sya umabot sa 30 years old may asawa na sya. Syempre abay ako ( kailangan kasi ng gwapong abay eh, eh ako lang yung medyo gwapo dun whahahha, joke lang, ako lang pala ang medyo available dun). So, hayun masayang Masaya sya sa simbahan, yun nga lang halos kami kami lang din ang nasa loob ng simbahan at sumasaksi sa kanilang pag-iisang dibdib. Halos walang gaanong ibang tao!! Yun pala nasa reception na palang lahat!!! Nag-iintay na lang sa ikakasal!! Pero naisip ko, di ba mas mahalaga yung exchange of vows ng ikakasal kesa sa pagkain. Bakit parang mas marami pa yung umatend sa reception kaysa sa mismong kasal!!Ummmmmmm…… Sabagay nung mga panahon na yun medyo iniisip ko rin kung ano ang kakainin ko sa reception!!Pero all in all successful ang kasal ng ate ko!!
Nung umuwi din ako para sa bakasyon aba sinulit ko na talaga, kaya ang ginawa ko ay talagang nagpasarap ng konti, nagpamasahe ako, as in full body massage. Ang sarap grabe, sobrang presko sa katawan!!UUUUHHHH!!. Naisip ko nga nun, napakasarap nga palang maging mayaman. Buti nga kamo kahit isang araw man lang naranasan ko ang maging mayaman. Yun nga lang talagang may expiration yun (parang gamot) pag dating ko sa bahay syempre dami kailangang pagkagastusan kaya dapat di nagsasayang ng pera.
Ilang araw bago muli akong bumalik sa Saudi, nag-arrange ako ng swimming!! Syempre para naman magkasama sama kaming mga magkakapamilya. Saka isa pa, kasi lahat ng tita at tito ko na nasa abroad ay nagpapaswimming bago sila umalis. Dati nung di pa ako nag-aabroad akala ko yung swimming na yun ay para huling treat sa amin ng mga tito at tita ko. Kaya noon ang inaabangan ko lang ay yung pagdating ng mga tito at tita ko (kasi may pasulubong kami) at yung pag-alis nila (kasi tyak may outing). Ngayun naisip ko, isa pala itong magandang pagkakataon para magkasama sama, mag-usap, magsaya at mag-iwan ng napakagandang alalala. Nice!!! Teka kwento ko lang!! Nung minsang nag-outing kami sa beach ng Pangasinan, nagswiswimming yung mga pinsan ko sa beach ng may nakita silang parang sinigwelas (prutas yun) na lumulutang sa tubig. So, dinakma naman ng pinsan ko, akala nya prutas, yun pala tae ng tao yun!!Yuck!!Whahhaha!!! Ang nakakadiri pa ay nakainom ako ng tubig na malapit dun sa lumulutang nay un, kaya halos masuka suka ako.!! KAya babala sa mga nagbebeach dyan, mag-ingat sa mga bagay na lumulutang.
Nung paalis na ako, para akong pusang di maihi, kasi talagang di mawari yung pakiramdam. Halo halong emosyon yung nararamdaman ko nun eh. Syempre nalulungkot ka kasi aalis na naman ako at iiwan ko ang mga pamilya ko sa pilipinas. Babalik na naman ako sa bansang halos bawal lahat. Eh naalala ko nga nung una kong umalis papauntang Saudi. Kasi sabi ng mga tao sa amin bawal daw tumingin sa babae dun, ikukulong daw. So hayun nga, nasa eroplano pa lang ako din a ako tumitingin sa mga babae dun. Kahit yung mga flight stewardess di ko tintingnan. Minsan nga tinatanong ako ng flight stewardness nakatingin ako sa labas ng eroplano. Iniisip ko nun baka hulihin ako!! Kaya ang nangyari nagkaroon pa ako ng stiff neck. !!Okay!! Balik uli tayo kanina, basta ang bigat sa pakiramdam na aalis na uli sa bansang pilipinas. Sabihin man natin mahirap ang buhay sa atin, masarap pa rin naman sa pilipinas!!! Talagang Masaya sa atin, yung mga simpleng bagay ay talagang maapreciate mo!! Sa unang araw ko dito, malungkot talaga ako kasi paggising ko mag-isa na lang ulit ako. Wala na ang ingay ng tao sa labas. Huni lang ng aircon ang naririnig ko. Naisip ko para akong nanaginip lang ng pagkahaba haba, at ngayun nagising na muli ako sa realidad ng buhay. Pakiramdam ko napakaigsi lang ng panahon, mabilis ang oras, at masyadong matulin ang pag-ikot ng mundo. Mag-iintay muli ako ng sampung bwan para sa susunod kong bakasyon. Sana darating ang isang araw na di na ako aalis pa ng Pilipinas!!! Masarap naman talaga sa atin eh, yun nga lang mahirap talaga ang buhay!! Sa ngayun tiis tiis muna, tutal may bitbit naman akong mga karanasan na muli muli kong babalikan!! Siguro solb na ako dun!!! Hanggang sa susunod na bakasyon na lang uli!!!Sige mga kabagang!!
Kwentong Bakasyon (Part 1)
Eh di hayun na nga lumapag na sa Ninoy International Airport ang eroplano namin, paglabas ko sa airport syepre hinahanap ko yung pamilya ko. Aba!! wala akong nakitang sumusundo sa akin, sige hanap hanap, pero wala pa rin akong makita. Kaya ginawa ko pinuntahan ko na lang sa waiting area ng mga sumusundo. At pagdating ko dun, nagkagulatan pa kami.Uy, nandyan na pala si Drake sabi ng tatay ko, at parang dun lang ako napansin ng mga kapatid. Kaya pala di nila ako napansin, ay nakatitig pala yung mga kapatid ko sa isang mag-asawang Filipina at Amerikano. Sabi nila napakagwapo daw nung Amerikano tapos ang napangasawa ay mukhang Maid!! Tawa raw sila ng tawa, pero naisip ko rin nga ,Bat nga ba mahilig ang Amerikano sa mga ganoon mukha????
Nagtataka rin talaga ako, kunsabagay halos puro magaganda ang mga tao dun sa Amerika, ni hindi ko nga maisip ano kaya ang depenisyon sa kanila ng panget. Kasi dito sa Pilipinas, isang tingin mo pa lang sa tao aba malalaman mo na eh!!! Sa atin kasing mga Pilipino, ang depenisyon ng Kagandahan ng isang tao ay kailangang maputi, matangos ang ilong, sexy, naglalakihan ang kung ano ano (alam nyo na yun) basta yung tipong mukhang tiga U.K o kaya U.S. Eh kung wala kang mga katangian nito malamang sinasabihan ka ng PANGIT!!!!!! Sa akin naman syempre ang mahalaga ay yung ugali ng isang tao, kahit gaano man syang kaganda eh kung masama ang ugali nya eh………pwede na ring pagtyagaan!! Joke lang , syempre ika nga mahalaga sa akin ang ugali.NICE
Balik tayo dun sa Amerikano saka sa Pinay, ewan ko rin ba sa ating mga kababayan nating Pinay, halos magkandapuyat puyat kakainternet, magkandadugo dugo ang ilong kakaingles ay talagang tinitiis para lang makapag-asawa ng porenger. Para sa iba nating kakababayan pagnakapag-asawa sila ng amerikano pakiramdam nila aahon na sila sa hirap. Ika nga, para na ring tumama sa lotto, jackpot!!! Ang mga kanong ito ang pasaporte nila sa magandang buhay. KAwawang Amerikano hindi nila lang alam na para na rin nyang pinakasalan ang buong angkan ng asawa nya!!! Pero sa kabilang banda naman parang nakajackpot na rin yung Amerikano, ika nga “ May asawa na sya, may katulong pa sya”, !!!Joke lang!! Maasikaso kasi tayong mga Pilipino, ika nga pagsinabing housewife eh talagang housewife talaga, malambing na maasikaso pa. At higit sa lahat magaganda ang magiging anak nila. Sigurado yun!!
Teka back into may vacation, so pagdating ko sa bahay medyo feeling at home na ulit.Ang sarap ng pakiramdam at last dito na ulit ako sa pinas!!!
Kinabukasan akala ko may gulo sa labas kasi ang ingay yun pala eh sari saring mga chismisan ang marininig mo sa may kanto namin, eh kasi ang tapat ng bahay namin palengke tapos kwentuhan ng kung sino sinong buhay ng may buhay ang marirnig, mo!!! Ito ang alarm clock ko nung nagbabakasyon ako. Iba nga lang ang tunog.
Syempre una kong ginawa pagdating ko sa pinas.Pagpunta sa SM (may bagong mall pala sa atin yung Trinoma).Ako talaga ay nagtataka, sabi nila naghihirap daw ang Pilipinas pero makikita mo punong puno ang mall, at halos di ka na makaraan sa dami na tao.Sabi nila nagpapalamig lang daw yun, pero syempre gagastos din sila sa pagkain. Aba sa haba ng nilakad nila kakawindow shopping (na pagsinuma mo ay para ka na ring naglalakad muna Balintawak hanggang Edsa) tingnan ko lang kung di sila gutumin.
Alam mo ba ang mga style sa pagwiwindow shopping. Syempre papapsok yan sa mga boutique boutique, sukat-sukat, tingin tingin, mamaya maya aalis na yan maglilintanya pa “ Di naman Maganda eh”. Kunwari pa sila, eh ang totoo nyan wala lang talaga silang pera, kawawa naman yung mga sales lady kakatiklop ng mga damit, malas malasan pa makikita mo mamasa masa pa yung kilikili tapos may amoy pa.
Heto pa syempre magkakasama ang magkakaibigan, tapos tanungan na kung san kakain. Iba magbabangit pa sa mga mamahaling restaurant tulad ng Max’s, pizza hut , Kamayan retaurant at kung ano ano pa perokamulat mulatan mo magkikita rin kayo sa Jollibee, ika nga sa haba haba man ng prusisyon sa Jolibee din ang tuloy.
Sa atin, takang taka talaga ako. Alam ko naman na matatalino ang mga Pilipino at karamihan sa atin ay marunong bumasa at sumulat. Ewan ko ba pero naiisip ko lang, pag may nakalagay na “BAWAL UMIHI DITO” eh dun pa kay panghe panghe. PAg nakalagay na “BAWAL MAGSAKAY AT MAGBABA DITO” aba dun talaga hihinto ang mga bus at jeep. At pag may nakalagay na “BAWAL SUMAKAY DITO” Dun maraming nagaabang ng sasakyan at maraming tao.Ibang klase talaga tayong mga pinoy!! ASTIGGG!!!
Aba sangdamakmak na babala ang nakapaskil dyan minsan mababasa mo “ WALANG TAWIRAN, NAKAKAMATAY”, tapos makikitang mong parang mga sisiw na tumatakbo sa gitna ng kalsada at nagpapatintero. Bakit hindi na lang ganito ang ilagay nila baka mas mabisa pa “TUMAWID KA, HINDI KA MAMATAY” . Baka epektibo pa nga iyun. Minsan ganito naman ang nakapaskil “Aso ka ba?Aso lang ang pwedeng umihi dito”!!! aso lang daw ang may liesensyang umihi dun.
Onli inda pilipins paggagamit ka ng kubeta kailangan mong magbayad. Minsan mababasa mo sa mga CR ( Ihi= piso, tae=dos) eh minsan naman ( ehe=peso, tai=dus) nice men!!! Ibang klase talaga tayong mga Pilipino. Isa pa yung lagi kong hinahanap pag uuwi ako ay ang masasarap nating mga street foods na may tag line na “Mura na, madumi pa”whahahah, o di ka ya “ Masarap na, may sakit ka pa”!!!Di ba pagkagamit natin ng plastic cup o kay nung stick natin para sa fishball, makikita mo pinupulot din nung tindero. Minsan nga naglagay ako ng tanda sa cup, akalain mong yung cup na yun ang ginamit ko kinabukasan!!Yan ang tinatawag na recycle.
Alam nyo dito sa Saudi walang simbahan kaya sa totoo lang miss na miss ko ang pagsisimba.Hayun lingo lingo nagsisimba ako. Aba talagang hindi pa rin nagbabago ang sitwasyon ng simbahan. Aba, ginawang peryahan ang simbahan, makita mo naglisaw lisaw ang mga bata, tapos syempre ngawaan ng ngawaan yun, wala ka ng naiintindihan kundi atungal ng mga mata na yun!!!Tapos makikita mo ang mga ilong ng mga batang yun parang may mga plastic balloon sa ilong dahil sa sipon, nice!! MInsan naman ginagawang tagpuan ng mga magkasintahan ang simbahan!! Makikita mong nakayapos ng nakayapos ang magkasintahan, daig pa ang Luneta sa dami ng magsing irog na di mo alam kung nakikinig sa misa o naglalambingan dun. Yung iba naman gingawang sinehan ang misa. Yun tipong kung sang parte mo naabutan dun ka ring parte aalis sa susunod na misa.Kamusta naman yun!!
Nga pala bininyagan yung una kong pamangkin (anak ng diko ko) last May 4, 2008 syempre ninong ako, (Aba, dapat lang). Ang pangalan ng pamangkin ko ay Hyacinta Fiona, nice tunog mayaman. MAraming kasamang sanggol ang bininyagan noong araw na yun maawawa ka naman sa mga pangalan ng mga bata dun, aba kay hihirap at kay hahaba isulat. Pihadong mahihirapan yung bata pag nag grade one. Yung pari sumusuko sa haba ng pangalan ng isang bata “Joanna Catharine Michelle”. Bat hindi na lang maigsi yung tipong hindi tipikal, bat hindi na lang “BOY” o kaya “NENE” .Ako nga yung panagalan ko, pangalang di pinag-isipan, ewan ko bas a nanay ko.Minsan naman pangalan ng mga character sa T.V nandun katulad ni Gian Carlo ng Palos, Lyka ng Lobo at Marimar ng Marimar. Mahilig tayo kung ano ang usong palabas ngayun at iyun ang ipapangalan natin sa mga walang kamuwang muwang na sanggol .Bat di na lang ang pangalan ng bata ay “Maligno”.Tutal sikat na palabas ngayun yun sa T.V, o kaya ang Betty la Fea mukhang maganda rin yun, nice, good suggestion!!!
Sa atin naman mahilig ang tao sa Koreanovela, nagulat nga ako eh na dalawang version ng iisang koreanobela ang meron sa atin ,ang palabas sa Channel 2 ay Hanna Kimi D’ Original-Tawainese Version (nice parang buko pie lang ah) sa channel 7 naman aba Hanna Kimi Japanese Version rin (siguro ito yung fake, whahah). Sa atin sikat na sikat si Dyesebel, na kung makikita mo pag lumalangoy sa ilalim ng dagat parang inaasinang bulate, kislot ng kislot. At pag nasa set sila, na ang disenyo ay nasa ilalim ng dagat, makikita mo si Dyesel parang tinutulak ng kariton pag lumalangoy. Teka may pantapat dyan ang Channel 2 “Ang Marina- Director’s Cut”, na kung papanoorin mo talaga ay wala namang nabago sa mga eksena, yung title lang ang nabago. Kaya ang sikat ngayun sa T.V ay mga sirena, dati mga super heroes katulad ni Darna at Krystalla, sa susunod kaya ano naman, kasi meron ng naging taong ahas (kamandag), naging taong lobo (Lobo) bat di nila subukan ang taong butiki o kaya taong langaw mukhang okay naman yun ah.
Naku sa atin usong uso ang cellphone at mp3 players, halos lahat ata ng tao meron nito. Pagsasakay ako ng bus halos 90% ng tao sa bus mga naka MP3 player pati yung nagtitinda sa loob ng bus meron!!. Yung nagtitinda naman ng fishball sosyal at nakacellphone din may camera pa at mukhang nakaunlimited load pa.Kasi text ng text eh. Daig ako ah!!!!At kung gaano karami ang may cellphone ganun ding karami ang mandurukot at magnanakaw. Minsan nga naiisip ko gagawa ako ng cellphone na may bomba, yung tipong pag naagaw sa akin yung cellphone ko, bigla ko na lang papasabugin para maputulan ng mga kamay yung mga hinayupak na yan!!Sadista????!Joke lang po.Biro lang po yun Lord!!!!
Ganyan ang buhay sa atin minsan talagang nakakatawa at minsan nakakainis, pero kung susumahin pa rin wala pa ring makakatapat ang pilipinas!!! Kahit ano pang sabihin ng iba, uuwi pa rin ako sa pilipinas at dyan ako ipapagpapatuloy ang aking buhay.
Teka first part pa lang yan ng kwento ko, marami pa akong ikukuwento sa inyo!!! Palagay ko sa susunod na chapter uli!!!
TO BE CONTINUED………………………………………………………………………………
May Pag-asa pa naman ang Pilipinas di ba? Pagtingin mula sa mga OFW
Masakit na isipin na kailangan namin magtrabaho sa ibang bansa para lang kumita ng pera. Masakit para sa amin na iwan ang aming pamilya sa ibang bansa kapalit ang pag-asang giginhawa ang aming buhay. Masakit para sa amin na iwan ang bansang aming sinilangan at pakipagsapalaran sa bansang iba ang kultura at wika. Masakit sa amin na ang ibang bansa pa ang nakikinabang sa aming talino, talento at kakayahan. Ngunit lalong masakit para sa amin na minsan isinasakripisyo mo na ang buong buhay at kaligayan mo ay aabusuhin ka pa at yuyurakan pa ang ating mga dangal bilang isang Pilipino at bilang isang tao.
Hindi ba madalas nating maririnig sa radio, sa T.V o sa mga pahayagan ang kababayan nating Domestic Helper na minamaltrato o kaya inaabuso ng kanilang mga amo. Tinatrato silang parang isang hayop, alipin at isang mababang uri ng nilalang. Ginagahasa, binubugbog, sinasampal at dinuduran na parang hindi sila kabilang sa mundong ating ginagalawan. Kapalit ng hirap, pagpupunyagi, sakripiyo at pagtitiis ay ang mga suntok, tadyak, sipa at pagaalipusta . Ito ba ang kabayaran ng lahat ng kanilang pagsisikap? Sa pag-asang maiaahon nila ang kanilang pamilya sa kahirapan ang naging kapalit naman ay ang mala-imperyong buhay nila sa ibang bansa dulot ng mga walang awang amo at mga mapagsamatalang mga illegal recruiter na nanloloko sa kapwa nating kababayan. Tao din silang may damdamin, marunong masaktan at marunong sumuko sa lahat ng pasakit at bugbog.Tao rin silang marunong humingi ng saklolo pag malapit na silang bumigay sa buhay. Tao sila……… Tao sila…… Tao sila.
Minsan kahit ipagsigawan nila ng kanilang mga hinaing at saklolo itoy walang magagawa, sapagkat bingi ang gobyerno ng ibang bansa sa hinaing ng dayuhang manggawa, bulag ang awtoridad nila sa mga katulad namin hindi nila kalahi o kababayan, at pipi ang batas nila para sa aming nangangamuhan lang sa kanilang bansa. Subalit mas masakit isipin na kung minsan ang ating kunsulada o embahada ay bulag, pipi at bingi rin sa mga nangyayari sa ating mga kababayan. Nasan ang hustisya, san pa sila tatakbo, san pa sila lalapit para may magtanggol sa kanila. Saan pa……… Saan pa……. Saan pa?
Madalas din kaming nakakaranas ng diskriminasyon buhat sa mga dayuhan. Pakiramdam nilang sila lang ang puedeng manirahan sa mundong ito. Mga komentong nangungutya sa atin bilang isang Pilipino. Mga tingin na may ibang pakahulugan sa iba nating mga kababayan. Tingin na may halong panlalait at pagaalipusta.
Hindi ba madalas may maririnig ka pang mga racist comment mula sa kanila. Nung minsan may nabasa ako sa internet tungkol sa isang “Racist Comment” ng isang puti sa ating mga ginagalang na mga caregiver. Kanilang minamaliit ang kakayanan ng ating kababayang Caregiver kasi galing LANG tayo sa Third World Country. Minsan niisip ko, sino bang Pilipino ang gustong magpunas ng dumi ng iba. Hindi ba, halos pamilya na kung ituring na nila ang mga inaalagaang matatanda, hindi lang serbisyo ang kanilang binibigay kundi pagmamahal din.Pero bakit parang tinatwaran nila ang kanilang kakayahan? Marahil, kung may pagpipilian lang sila, kung magkapareho lang ang sweldo sa Pilipinas at sa bansa ng mga puti, mas pipiliin nila sigurong alagaan ang matatanda sa atin, na kung saan doon ay makakatanggap sila ng respeto at pagmamahal mula sa ating mga Pilipino. Hayaan na lang dumami ang mga matatanda sa mga bansa ng mga puti at sila ang mag-alaga ng kanilang mga kalahi malamang hindi na sila magsasabi pa ng mga ganitong bagay at maintindihan nila kung gaano kadakila ang trabahong ito.
Hindi rin nakaligtas sa pagaalipusta ang ating mga pinapipitagang mga duktor at nurses sa Amerika. Kanilang pinagdudahan ang kakayahan ng ating mga duktor at nurses sapagkat sila ay galing sa mga unibersidad dito sa Pilipinas. Minsan iniisip ko kung mas malaki ang sweldo ng mga duktor at nurses sa ating bansa kesa sa bansa ng mga puti, malamang mas pipiliin pa nilang bigyan ng serbisyo ang mga kapwa nating Pilipino na mas nangangailangan ng kanilang tulong at serbisyo. Hahayaan na lang kulangin sila sa mga nurses at duktor sa bansa ng mga puti, malamang sila pa ang hihingi at lalapit sa ating mga Pilipinong duktor at nurse kung nagkataon.
Bakit kaya sila ganun? Pare pareho naman tayong tao ah, ang lahat ng meron kayong mga dayuhan ay meron din kaming mga Pilipino, ang kaibihan lang siguro yung taas, kulay at pagsasalita pero pare pareho lang tayong kumakain, natutulog at nagtatrabaho para mabuhay. Hindi ba karamihan sa mga trabahong ayaw ng mga puti ay ating tinatanggap. Para sa kanila, ang mga trabaho na yun ay mababa, pero para sa atin ito ay isang oportunidad at isang dakilang gawain.
Sino ba ang gustong mangulila sa mga mahal nila sa buhay. Sino bang may gustong manirahan sa isang bansa na hindi mo kalahi, hindi mo kakulay, hindi mo ka wika at hindi mo ka kultura. Sino ba ang gustong manilbihan sa bahay ng ibang tao, Sino ba ang gustong maltratuhin o kaya abusuhin na kung ituring ka ay parang aso o isang alipin na walang karapatang masaktan o humingi ng saklalo. ?Sino ba ang gustong makatanggap ng mga pag-aalipusta at pangunguta? Sino……….Sino……… Sino?
Kung sana’y kasing yaman lang ng Amerika ang Pilipinas, kung sanay kasing unlad lang natin ang Europa. Walang sigurong Pilipino ang gustong manirahan pa sa ibang bansa na kakaiba sya at namumukod tangi sya sa iba. Walang Pilipino ang gugustuhing umalis at iwan ang kanyang pamilya para magtrabaho sa ibayong dagat. Walang Pipino ang magkakadapagod sa pagtatrabaho para sa pag-unlad ng ibang bansa.
Hindi mo alam kung san ba isisi ang nangyari sa PIlipinas, sa gobyerno ba? ( Pero sino ba ang nagluklok sa kanila?) sa tao ba kasi wala tayong disiplina ( Pero sino ba ang dapat mamuno at manguna). Sa mga gumagawa ba ng batas o kaming sumusunod sa batas. Minsan masarap managinip na minsan isang araw titingalain ng buong mundo ang Pilipinas, isang bansang bansang maunlad, sibilisado, malinis at maganda. Pero baka panaginip at pangarap na lang ata iyun.
Kung tatanungin mo ako kung PROUD akong maging OFW at maging Filipino? Sasabihin ko sa iyo:PROUD akong maging isang OFW kasi nakakatulong kami sa ikakagaganda ng ekonomiya, at bayani kami sa mata ng Gobyerno. Subalit sa kabilang banda naiiisip namin nasan na ba yung naitulong namin bakit parang hindi naming nararamdaman, bakit parang wala pa ring progreso ang bansang Pilipinas. Bayani nga ba kami maituturing? bakit parang hindi naman kami pinapahalagahan ng Gobyerno?
PROUD akong maging Pilipino kasi naniniwala ako na matatalino tayo, masisipag tayo, magagalang, malaki ang takot sa dyos at may pagpapahalaga tayo sa ating pamilya. Angat tayo sa mga dayuhan, angat tayo sa lahat. Subalit iniisip ko bakit tayo ngayun ang gumagawa ng trabahong mababa sa kanilang paningin. Bakit tayo ang naninilbihan sa kanila? Bakit tayo ang tumatanggap ng mga trabahong ayaw nilang gawin?
Marahil kung may maganda kaming pamimilian dyan sa pilipinas hindi kami aalis pa ng ating bansa. Kung maganda ang buhay sa atin hindi na kami magpapakagod dito sa ibang bansa na sila lang ang umuunlad at sila ang nakikinabang ng aming mga kakayahan at katalinuhan.Sabi ko nga ,mahirap ang malayo sa pamilya, pero mas mahirap ang wala kang magawa kung kumukulo na ang sikmura ng pamilya mo sa gutom. Mahirap mabuhay mag-isa sa bansang iba ang kultura , pero di hamak na mas pipiliin ko pang matulog mag-isa at mamuhay ng mag-isa kesa matulog ka na di mo alam kung paano ka mabubuhay kinabukasan. Mas mabuti na makaramdam ng pangungulila at lungkot kaysa namang makita mong naghihirap at naghihikahos ang pamilya mo. Ang pangulila at lungkot ay madaling solusyunan at labanan, subalit ang kahirapan ng buhay sa Pilipinas ay mahirap ibsan at kalimutan.
Kelan nga kaya uunlad ang Pilipinas?Darating pa kaya ang panahon na magiging first world country ang Pilipinas? Darating kaya ang araw na wala ng Pilipino aalis pa ng bansa para lang kumita. Na wala ng Pilipinong maghihirap at magugutom. Na wala ng Pilipinong aabusihin at pagsasamantalahan. Na wala ng Pilipinong kukutyahin dahil sa ating kulay at lahi. Darating pa kaya yun? Kung tatanungin mo ako , Hindi ko alam? Tyak hindi mo rin alam kung kelan? Basta alam ko lang may obligasyon ako para sa pamilya ko at para sa bayan ko. Maging hamak man kami sa paningin ng mga dayuhan, maging api apihan man kami sa ibang bayan kailanman ay magiging Proud pa rin ako kasi Pilipino ako. Akoy isang Pilipinong may dangal sa gawa, may paggalang sa kapwa, may malasakit sa ating bansa at may umaapaw na pagmamahal sa aking pamilya.
Sana nga lang hindi pa huli ang lahat para sa Pilipinas. Alam kong may pag-asa pa ang Pilipinas, alam kong may pag-asa pa!!! MAY PAG-ASA PA NAMAN ANG PILIPINAS DI BA?
Sige po at Maraming Salamat
Isang Napakagandang Kwento
Eh madalas sa mga text din uso yan, sasabihin promo ng Globe, ipadala sa sampung Globe subscribers after mong maipadala, bibigyan ka raw ng autoload na 1,000 pesos mula sa Globe. Eh uto uto lang at tanga ang kakagat dyan eh. Pero minsan sinubukan ko (subok lang eh, oo sige na uto uto ako!!) so hayun pinadalhan ko yung 10 kaibigan ko na Globe subscriber tapos intay ako ng intay sa load ko aba walang dumating. eh, maalaala ko, eh SMART pala ang sim ko!!Tanga!!! Kaya kahit totoo yun wala akong makukuhang load!!Whahaaaa!! Pero mula nun di na ako nagpauto sa mga chain letters o text messages na yan.
Kaya payo ko lang, wag kayong papauto sa mga chain letters na kumakalat sa internet o cellphone. Maluwag ang turnilyo ang sino mang magfoforward ng mga chain letters na yun. At tanga lang ang naniniwala sa mga nakalagay sa pagbabanta dun. p
P.S
Pagkabasa ng letter na ito ay ipadala sa pito mong kaibigan sa loob ng pitong araw at ipost mo sa subject ang: Isang Napakagandang Kwento, kung hindi mo susundin ito, pitong taon kang mamalasin kaya wag balewalain ang babalang ito!!
Thanks,
Kwentong Disyerto
PANOORIN NYO MUNA ITO BAGO NYO BASAHIN ANG SINULAT KO!!
Well, uumpisahan ko yung istorya ko sa Airport na, yung tipong tapos na ang lahat ng papel ko papuntang Saudi. KAsi kung sisimulan ko yung kwento ko sa pag-aapply pa lang eh malamang puro mga sistemang bulok ng bansang Pilipinas ang maikuwento ko.
Okay, makalipas ang 9 na oras na byahe sa wakas nakarating na rin ako sa Kaharian ng Saudi Arabia. Natatakot ako kasi ito ang bansang ayaw na ayaw kong puntahan at pagtrababuhan. Kasi halos lahat bawal. So pagdating ko dun sa airport ng Saudi natakot ako sa mga hitsura ng mga Arabo dun, puro mga kamukha ni Bin Laiden eh. Sabi ko sa sarili ko “THIS IS IT…………………. (ito na ang simula ko sa pakikibaka sa ibang bansa at maging isang tunay na OFW)
Sabi ng mga tao sa amin, mag-ingat daw sa mga Arabo kasi kahit daw lalaki ay ginagahasa. Kaya takot na takot ako, nung minsang naglalakad kami ng kaibigan ko bigla ba namang may kotseng bumibusina ng kay lakas lakas sabi ng mga kumag na Saudi “FILIPINI FILIPINI!! KAM PULOS INTA?? (MAgkano raw kaming Pilipino, Teka at ginawa pa kaming paninda, mukha ba kaming mga canned goods!!) Sa takot ko nagtatakbo ako sa malapit na tinadahan, at halos mamutla ako sa kaba!!Halos di ako makalabas ng bahay ng isang lingo. Pero dapat pala ay wag kang matakot kasi mga duwag yang mga Arabo. Kaya habang nagtatagal ay nasanay na rin kami. Eh may isang kwento nga dito, ginahasa yung isang Pinoy ng isang kasamahan nyang Arabo sa Kumpanya. Dinala sya sa disyerto at doon sya pinagsamatalahan, umuwing lulugo lugo ang pinoy at tulala. Mabuti na lang at nakilala nya yung gumahasa sa kanya at kanya itong inihabla sa Saudi Police. Makalipas ang ilang buwan, napagdesisyunan ng Hukuman ng Saudi na GUILTY ang Arabong nanggahasa sa kanya, at kailangang nyang magbayad ng danyos perwisyo sa kaawa awa nating Pinoy. Binigyan sya ng 50,000 riyals, na kung icoconvert sa peso ay maabot ng kalahating milyon (aba pwede na). Kaya nagdesisyon na lang syang umuwi sa Pilipinas at magbusiness daw, kaso iba talaga tayong mga Pilipino, nakuha pang gumawa ng Joke, sabi raw ng kasamahan nyang Pinoy, bumili na lang daw sya ng dyip at ilagay daw sa harap ng dyip “KATAS NG PUWET”, (imbes na katas ng Saudi)!!hahahah!! Grabe talaga tayong mga pinoy mapait na pangyayari ginagawa pa nating katatawanan.
Nung pumunta ako sa Saudi, nagdala ako ng mga produkto natin, yung piatos, chippy, tinapa, tuyo, Argentina corned beef, at kung ano ano pa! Kaya halos mag-over baggage ako kasi sa dami ng mga pinadala kong produktong Pilipinas. Yung handcarry ko punong puno ng Mani, butong pakwan saka pulboron. Nung pumunta ako sa palengke dito sa Saudi nabwisit lang ako, kasi lahat ng dinala ko ay available na available sa bawat sulok ng tindahan dito sa Saudi at BUY ONE TAKE ONE pa, ultimo “BOY BAWANG”meron. Inis na inis ako kasi magkandamatay matay ako kabibit ng mga pagkain na yun, iyon pala meron din sa Saudi.
Nung unang dating ko naman sa trabaho medyo okay naman, ibat ibang lahi, ibat ibang kulay at ibat ibang AMOY. Dyos miyo ang mga ibang lahi dito pati ang mga Arabo, akala mong walang mga ilong. Kasi ang lalakas ng mga PUTOK.. teka masyadong mild ang description…ang lalakas ng mga ANGHIT, mild pa rin eh, ang lalakas ng ANGHIT TO THE HIGHEST LEVEL. Ganito, imaginin nyo yung damit na may anghit na sinuot ng isang taong may putok na mahilig sa sibuyas at sili, imaginin nyo na lang, ganun ganun ang amoy, as in kumakapit sa damit at nanunuot sa ilong na parang vicks. Biniro ko nga yung isang Arabo eh sabi. “ I think you are rich, do you own a bakery?”. Sabi ng Arabo “No, we don’t own a bakery, why?”. Sabi ko “Nothing, coz you just smells like bread”. Sabay sabi sa akin “Thank you”. Di nya lang alam eh ibig sabihin nun ay tinapay na PUTOK. Kung minsan naman kay babaho ng mga hiniga, nung minsang kinausap ko sila, akala mong nasa dumpsite ka ng Payatas sa baho at antot. Eh tumatalsik pa yung laway. Dyos ko po!! Gusto ko sanang tanungin “Kumakain ka ba ng tae?”. KAya ang ginawa ko biniro ko uli “Did you ate fruit this morning?”, sabi nya” No, why?”. Coz you smell like durian fruit, its very popular in the Philippines, it tastes good”. Sabi nya “ Thank you my friend (sabay handshake sa akin) WHhahahah!! Napakasama ko talaga!! Pero sa totoo lang ang saya pala ng pinag-uusapan nyo ng harap harapan yung tao, kahit na masasakit yung sabihin mo sa kanya, ngiti ngitian mo lang, pasasalamatan ka pa nila (palibhasa di nila naiintindihan ang wika natin). Sa atin kasi sa Pilipinas minsan ang mga simpleng pag-uusap ay bibigyan ng kulay. Mga paranoid, sabihan mo ng pangit –galit, sabihan mo ng maganda –galit din, wala ka na lang sabihin, aba galit din. Sensitive kasi tayong mga Pilipino eh
Pero yung ibang lahi din naman ginagawa nila yun sa amin din. Nagsasalita sila ng ibang languwahe sa harap ko. Kesa mainis din, eh ngiti na lang ako ng ngiti!! Eh gantihan na lang!!!
Kung minsan naman makikita mo yung mga ibang lahi sa umaga, mukhang mga naalimpungatan lang, kasi may mga bakas pa ng kumot sa pisngi o di kaya may puti puti pa sa may bibig (tulo laway). Tumayo lang sa kama at dumeretso na sa opisina. Teka wag nyong sabihing HARSH ako, kasi yung boss kong babae, nagpatawag ng isang malaking meeting ng mga cleaner (mga ibang lahi lang) . Akala ko isang napakahalagang announcement ang sasabihin nya yun pala ito lang “Guys (pagalit), You have to observe proper hygiene, before coming to the office take a bath and always put deodorant (nanggigil)”. Sige nga sino ngayun ang harsh, eh iyun nga simple lang pero rock, grabe ang dating. ASTIG KA MA’AM!!!Malamng di na nakaya ng boss ko ang aroma ng mga ibang lahi na ito. Kaya naiisip ko talagang malilinis tayong mga Pilipino sa ating mga sarili. Gusto natin maayos ang sarili natin kung haharap sa ibang tao , Kaso mga malilinis lang tayo sa katawan tapos ang bansa naman natin ay punong puno ng basura. Kahit saan ka magpunta gabundok basura at isang batlyon langaw ang sasalubong sa iyo. Kaya minsan iisipin mo dapat pati sa bansa natin malinis din tayo.
Sabi ng tyuhin ko nung nasa Pilipinas pa ako “ BAwal tumingin sa babae dun”. Syempre takot na takot na naman ang loko. Nasa airport pa lang ako hindi na ako tumitingin sa babae. Sa eroplano nga, nabwisit na sa akin yung flight stewardess sabi nya “ Sir Cofee or Juice” sabi ko “YOU”….este sabi ko “coffee please” sabay tingin sa bintana ng eroplano. Naiinis nga ako sa sarili ko kasi maganda yung flight stewardess di ko man lang natitigan (“Hay!!! kahinaan ko pa man din ang mga magagandang babae tapos bawal dito sa Saudi”). So pagdating ko sa Airport ng Saudi. Na culture shock ako, kasi ang mga babae dito ay puro mga nakaitim mula ulo hanggang sa kaliliitan ng hinliit ng paa (napakaliit naman yun) at mata lang ang kita, yung tipong mata lang ang nakasiwang. Naimagine nyo ba ang hitsura nila??Teka kilala nyo si Casper the Friendly Ghost, okay ganun na ganun ang itsura ng mga babae dito gawin nyo lang itim si Casper. Ano naimagine nyo na ba? Kung hindi pa, okay ganito nakakita na ba kayo ng isang Ninja na naka toga (graduation gown). Ganun ganun!! Eh naisip ko Halos wala ka na ngang makita sa mga babae dito kasi puro nakaitim tapos bawal pang titigan sa mata. Eh kung nga sa Pilipinas yung ibang mga babae sa atin halos mata na lang ang tinatakpan tapos ang buong katawan ay nabuyang buyang sa masang Pilipino. Halos wala ng mga saplot. Yung tipong ang damit lang ay shades. Whahhha. Naalala ko tuloy yung sabi ng kasamahan kong Indiano, na nanonood ng “WOWOWEE” (tama kayo, nanonood sya sa TFC dito). “Why all the dancers in Wowowee wearing only panty?” di ko alam kung ano isasagot ko sabi ko lang “ Coz its hot in the Philippines”. Syempre di ko sabihin na kaya ganun sila kasi panghatak ng mga manonood, saka ng commercials din. Kumbaga for the sake of rating ika nga!! Kahit na sabihing pantanghali palabas pa yan sa atin sa Pilipinas at maraming bata ang nanonood eh basta mataas ang rating at maraming commercial. Kaya nga pati yung anim taong anak ng kakilala ko, aba nakamini-skirt at sumsayaw ng “IGILING GILING” na mala Luningning (batang lalaki po ito)!!!
Dito bawal ang alak, pero kahit na sabihin mong bawal ang alak dito ay may gumagawa at may mabibili kang alak dito. At hulaan nyo kung anong lahi ang gumagawa nito……um..May tama ka!!! Yup, tama ang iniisip mo syempre ang mga matatalino nating mga kababayan. Na kahit alam mong bawal ay pilit pa ring sumusuway. Ika nga sa ating mga Pilipino lahat ng bawal ay masarap, mas gusto natin ang mga bawal, ika nga may THRILL daw. Nung minsang sinubukan kong uminom ng “SADIKE” (tawag sa alak dito), bumaligtad lang ang sikmura ko, kasi 100% proof pala yun, daig pa ang rubbing alcohol na 70% proof lang (alam ko 40% lang ang allowed for alcoholic drink eh). Eh ang sabi sabi dito ay nakakabulag daw yun kasi nga sa lakas ng alcohol, pero ang mga pinoy dito kahit na mabulag at bawal sa Saudi ay talagang iinom at iinom ng homemade alak dito. Sabi rin ng iba galing daw yung alak na yun sa baterya ng kotse. Kaya maiisip mo ibang klase talaga tayong mga pinoy napakaresourceful, kahit ano pinapatulan, kaya dyan ako bilib sa ating mga Pilipino. SIKAT!!
Dito buti kamo may TFC (The Filipino Channel) saka GMA Pinoy T.V dito at least kahit papaano nawawala ang homesick mo.Yung tipong di ka malalayo sa Pilipinas,kasi mga Pilipinong palabas ang meron dito eh iniisip ko nga nung nasa Pilipinas naman ako ang napapnood ko naman ay Koreanobela, Chinovela, Japanobela, Mexiconobela eh bansa natin yun tapos ang lumalabas sa T.V natin,ay mga CHEKWANG mga mukhang manikin, mga Koreanong mga payatot, mga Hapon na sakang at parang hiniwa ang mata , at mga Mexicanang kay gaganda.oh la la la!! Eh halos wala na ngang Pilipinong palabas sa atin eh, buti sa Saudi meron kahit puro replay okay lang kasi mga kababayan ko naman ang nakikita ko. Kahit puro mukha ni Pokwang at Alan K ang makikita mo at least mga kapwa mo Pilipino ang umaaliw sa iyo at hindi mga dayuhan na nauuna o nahuhuli ang salita kesa sa buka ng bibig. (dahil sa dubbing)
Dito mura ang gasolina, mura ang kuryente at mura ang tinapay. Sa atin naman mura ang ……????? Put@#&* ..wala akong maisip. Mapapamura ka na lang sa taas ng kuryente at gasolina sa atin. Mura ang aabutin mo sa mga galit na Pilipinong naghihirap. Miski yung pandesal sa atin nagmukha na lang holen sa liit, o kaya malaki man ang pandaseal sa atin halos puro hangin na lang ang nakain mo dahil sa pampaalsa, kakabagan ka pa. Dito medyo marami rami ang maabot ng pera mo. Saka ang pagkain dito mararami ang serving. Sa isang restaurant dito pag umorder ka ng pagkain ang ibibigay sa iyo ay isang buong manok at isang palangganang kanin. Ganun karami!!! Kaya nga pilit kong inuubos yung kanin kasi nga ang dami nagugutom sa Pilipinas kaya dapat di ako nagsasayang. Kaya kahit makandasuka suka na ako kakain ay pilit ko pa ring inuubos. Pero naiisip ko nga kung maubos ko ba yun, mabubusog ba yung mga tao sa Pilipinas. Parang hindi naman kaya bakit ko ba pinahihirapan ang sarili ko.
Alam nyo marami pa akong ikukuwento sa inyo tungkol sa buhay ko sa Saudi. Sa dalawang taon ko dito marami pa yan baka nga makabuo pa ako ng isang libro tungkol dito eh. Siguro kung may time na lang ulit. Pero ang masasabi ko, sabihin natin mahigpit at maraming bawal sa Saudi, sasabihin ko pa rin na dahil sa mga experiences ko dito sa Saudi nagbago ako bilang isang tao. Natuto akong tumayo sa sariling paa, umasa sa sarili at maging independent. Mas nakilala kong mabuti ang sarili ko at lalo ko pang napahalagahan ang mga tao sa buhay ko. Sabi nga nila kung kelan ka nalalayo sa pamilya mo saka ka naman napapalapit sa kanilang mga puso. Nun mo lang kasi marerealize ang lahat eh, malalaman mo lang ang halaga ng isang bagay o tao pag nawala iyon sa iyo. Kaya nga ginagawa ko ang lahat para makaipon kasi panagarap ko balang araw magkakasama sama din kaming magkakapamilya at kahit kailan ay di ko na iiwan ang minamahal kong bayang Pilipinas. Sa ngayon, magpupunyagi muna ako at magsisikap dito sa bansa ng mga Arabo, ang bansang aking iniwasan noon, ngayon ay nagbigay sa aking ng isang malaking oportunidad. Basta tutuparin ko ang pangarap ko, mahirap man at malungkot kakayanin ko ito sa tulong ng Dyos. I
yon lang po at maraming Salamat!!