Usaping Height at si Gretchen Barretto

Nanonood ako ng TV Patrol nung isang araw, at binalita dun na si Gretchen Baretto ay may “ALBUM” na at sya raw ang kumanta ng lahat ng kanta dun. Kamusta naman yun.

Siguro ito ang sabi ni Lord sa kanya:

“Gretchen, binigyan kita ng bibig para pangkain LANG aba bat mo pinangkakanta yan. Wag ganun wag mong abusuhin”

Well, hindi naman na bago yan, eh kung si Willie nga na kay panget panget ng boses ay naka-“Platinum” na ang album. Saka si Kris na nagkwento lang na parang si Lola Basyang at hindi naman kumanta sa inaangking Album ay bumenta rin, eh malamang baka bumenta rin ang album ni Gretchen. Pero hindi dahil sa boses nya kundi dahil sa kagandahan at kaseksihan nya . Maganda pa rin si Gretchen noh, walang nagbago sa katawan at mukha. (Greyd siks palang kasi ako lakas tama na ako sa kanya)

Sa aming mga manyak este sa aming mga lalaki ang una naming napapansin sa babae syempre ang katawan (kung seksi) saka mukha.Kumbaga after nung dalawang yun, eh talo talo na. Kumbaga kahit mukhang bukirin ng luya ang paa o di kaya parang ugat ng niyog ang kamay nya basta’t seksi at maganda, eh panalo na sa amin. Kaya naman medyo na-curious ako, kung ano naman ang unang tinitingnan ng mga babae sa aming mga lalaki.

Kaya tinanong ko yung barkada kong babae kung ano ba ang una nilang nakikita sa isang lalaki, yung sa pisikal. At di naman ako nabigo kasi sabi nya sa akin ”Malakas daw ang appeal ang lalaking MATANGKAD” (Ahhh!! Okay)

Sabagay iniisip ko nga na tama sya kasi madalas kong naririnig sa kanila ito:

“Sayang, cute pa man din sya, kaso PANDAK” o kaya “Uy ang pogi nya kaso ang liit nya” di ba parang nawalan sila ng gana.

Pero sa matangkad naman wala ka namang maririnig na ganito

“Uy ang tangkad naman nya kaso Panget sya” o kaya “Sayang matangkad pa man din sya kaso mukha syang palayok”. Yung tipong ganyan ba.

Kaya hindi mo masisisi na kay gaganda ng asawa ng mga basketbolista. Kahit mukhang contestant sila ng “Datu Puti Drinking Contest” sa asim ng mga pagmumukha, eh panalong panalo pa rin sila sa mga gerlpren at asawa nila. (Gaano kaya kaganda ang asawa ni Yao Ming???, hehehhe)

Sabagay masagwa naman kasing makita na mas matangkad pa sa lalaki yung babae, kasi baka mapagkamalan silang mag-ina o di kaya magtyahin at may magtanong ng”Sino yan, anak mo?”. Tiyak mapapahiya yung babae at uusok na parang tren ang ilong at tenga nya. Isa pa kung hahalikan o yayakapin mo yung babae, eh kailangan mo pang tumingkayad o kaya sabihin ng lalaki “teka lang honey, kukuha lang ako ng tungtungan”(MEGANUN). Marahil, totoo ang surbey noon, na ang kagandahan daw ng babae ay nakikita sa kaputian nya, sa mga lalaki naman sa katangkaran naman nasusukat ang laki ng……………….. ……..paa nya (kala nyo kung anona noh) at ng kanyang kagwapuhan.

Napag-isip isip ko lang na ang gandang lalaki ay pwede namang -ienchance, kaya nga nandyan si Vicky Belo (onli Bilo tatses may iskin) at si Manny Calayan (if you want to look like Boy Abunda go to Calayan-sabi ni Belo yan hindi ako) , pero ang pagiging matangkad eh medyo mahirap gawan ng paraan. Kahit uminom ka ng isang drum ng CHERIFER, lantakan mo ang isang garapong star margarine, matulog tuwing tanghali, gawing pangmumog ang gatas, tumalon ka tuwing bagong tao, at gawing kornik ang mga pampatangkad na gamot eh medyo mahirap atang umepekto yun.Kaya kahit kamukha mo pa si AGA MUHLACH sa kagwapuhan eh kung kasing height mo naman si DAGUL, eh parang hindi pa rin aappeal yun sa mga chicks at laging may SAYANG sa umpisa at KASO sa gitna.

AKO, Mula kinder hanggang port dyir hayskul lagi akong nasa unahan ng pila, kasi ako daw ay PANDAK, UNANO, DWENDE,JABAR , GREMLIN, at kung ano ano pang mga mapanglait na tawag. Kaya naman ako ang pinagdidiskitahan ng titser kong magkukumpas ng Lupang Hinirang at magkakulani sa Panatang Makabayan. Eh piling din ng epal kong mga kaklase ako ang nawawalang dwende ni Snow White o di kaya ako ang anak ni Janice (yung tyanak ni Lotlot). Kaya madalas ako ang inuuto-uto at pinagbabatuk batukan ng mga iyon. Kaya naman gulat na gulat sila noong nagkolehiyo ako na para akong kabuteng biglang tumaas. Hindi dahil nung nagkolehiyo lang ako nagpatuli (kasi greyd por palang ako tuli na ako, hehhehe depensib!!) kundi dahil “LATE BLOOMER” daw ako, kumbaga sa pusa ay leyt na akong lumandi. Medyo noon lang nagdebelop ang aking height, mula sa pagiging pandak ay nagkaroon ako ng height na pang “MODEL” (model ng antifungal cream, hahaha). Kaya lahat sila nagulat, at tinatanong kung ano sikreto ko.

Kaya nga nasabi ko sa sarili napaka FAIR talaga ni Lord. Kasi, hindi man nya ako binigyan ng ubod gwapong mukha eh binigyan naman nya ako ng okay na height. Kaso yun nga lang , nung minsang napadaan ako sa may bandang La Salle at Ateneo, medyo nanlumo at nalungkot ako . Aba puros matatangkad , gwapo at maganda na, mayayaman pa kaya naiisip ko tuloy “ Lord bat may favoritism ka?”.( Magmimigrate na talaga ako sa Antartica)

Ayon sa pag-aaral ng mga tambay sa kanto, ang tipikal na height ng isang pinoy na lalaki ay nasa 5’5 hanggang 5’7 kaya kung bumaba ka sa height na yan malamang sinasabihan ka ng unano at pandak pero kung medyo nataas ka dyan sa height na yan malamang ay………… matangkad ka (hindi ba obvious), pero kung sumobra ng todo ang height mo eh malamang din sinasabihan ka ng KAPRE.

Sa paghahanap ng trabaho ang HEIGHT ay mahalaga din, ultimo nga sa Jollibee, ang service crew dapat 5’5 o mas mataas pa. Kaya nung nag-apply ako nong medyo pandak pa ako, aba akala mong nasa health center ka na sinusukat ang height mo ng ruler dapat sakto sa guhit nila sa pader. Eh nung hindi ako umabot kahit nakatingkayad ako sabi ba naman sa akin “Eh ato, mukhang pinabili ka lang ata ng suka ng nanay mo?” . Aba nanlait pa, eh iniisip ko nga gaano ba kataas ang prituhan nila ng burger at lutuan ng spaghetti?

Noong medyo tumangkad tangkad naman na ako nag-apply ako sa SM para maging Warehouse Clerk. Pinatayo lang ako sa harap ng supervisor nila at tiningnan ako mula ulo hanggang paa, akala ko nga pagsasayawin pa ako ng nakahubo (macho dancer??) pero nag-isip lang sya ng sandali saka sinabing “SIGE TANGGAP KA NA”. Medyo masayang masaya ako noon. kasi first job ko yun, pero nanlumo ako nun sinabi sa akin na gagawin pala akong salesman ng mga BRIEF. Lakas mang-asar ng supervisor na yun. Hindi ko na tinanggap yung trabaho kasi baka pagtrabahuhin pa ako ng naka brief lang para sa sample. (Patay tayo dyan!!)

Pero aminin man natin o hindi, malaking factor talaga ang height sa isang lalaki. Pero hindi naman dito nasusukat ang pagkalalaki ng isang lalaki. Ang pagiging responsibleng tao, pagiging magalang lalo na sa mga kababaihan,at may paninindigan at prinsipyo, ito talaga ang sukatan ng pagiging lalaki. Siguro sa pisikal na aspeto malaking bahagi talaga ito pero tandaan na ang lahat ay mga pabalat lamang. Hindi permante ang lahat ng bagay sa mundo. Hindi rin natin mapigilan ang ikot ng mundo at pagdagdag ng ating edad. Darating ang araw na ang lahat ay kukupas at mawawala. Kung ang kagandahan at kagwapuhan ay mawawala at mapapalitan ng kulubot na balat, pati na rin ang pangangatawan natin ay babagsak din. Magigising na lang tayo na babaluktot ang ating mga buto at ang pinagmamalaki nating tangkad ay yuyukod din sa lupa.

Basta para sa akin, masaya ako kasi napapansin nila na maganda ang height ko, pero mas magiging masaya ako kung mas mapapansin nila ang pagkatao, ugali at asal ko sa positibong perpestibo. Sabagay, ako rin naman hindi lahat ng maganda sa patingin ko ay maganda din sa panloob. Kaya nga ako hindi lang basta sexy at maganda, dapat mabuting tao din.

Kaya hinding hindi ako bibili ng Album ni Gretchen kasi di naman yun makakatulong sa pang-araw araw kong pamumuhay at baka mawala pa ang CRUSH ko sa kanya. Magdodownload na lang ako ng mga piktyur nya sa internet at aking pagpapantasyahan este titingnan araw araw, baka makatulong pa yun para maging maganda ang araw ko, hahhaha.

Basta alam kong hindi lang sa taas nasusukat ang tao, hindi sa tangkad nakikita ang kanyang pagkatao, kundi sa laki ng kanyang puso para magbahagi ng pagmamahal sa ibang tao.

Yun lamang po at salamat sa pagbasa.

MAKAPAGSULAT NGA!!!!

Mahirap din palang magmentena ng tatlong blogs, hindi naman dahil gusto kong tortyurin ang sarili ko kakasulat o kakaisip ng ideya pero gusto ko lang ichallenge ang kapasidad ko. Sabi nga nila kahit itaktak pa na parang Ajinomoto ang mundo, kung talagang manunulat ka eh manunulat ka na habambuhay. Ayaw kong sabihin o ikonsidera ang sarili ko bilang isang manunulat kasi wala pa naman akong napapatunayan pa, pero nailalathala na yung ibang naisulat ko sa mga babasahin at mga website. Hindi rin naman ako mahilig magbasa kasi may pagka mongoloid ako. Medyo maigsi lang ang aking attention span. Kaya nga madalas pag may klase kami o kaya may seminar na a-atenan, eh upod na upod na ang kuko ko kakangatngat (kung pwede lang ngatngatin ang kuko ko sa paa ginawa ko na eh), o di kya parang sinisilihan ang puwet ko kasi di na ako mapakali.Nandyan CR ako ng CR o di kaya ginawa ko ng CANVASS ang silya namin(nagsusulat ng WANTED:TEXTMATE). Kaya nga hindi ako nagbabasa ng mga libro o nobela kasi nga madaling nawawala ang pokus at atensyon ko sa isang bagay. Saka ma BISWAL kasi akong tao, mas gusto kong nakikita ko kesa nag-iimadyin pa. Kaya eto mahilig ako sa komiks at sa coloring book.Hehehe.

Nagsimula ang pagkahilig ko sa pagsusulat nung nasa greyd wan palang ako, bukod sa mga drowing ko sa dingding namin eh madalas inuubos ko ang notbuk ko kakasulat ng kung ano ano. Nung greyd por naman ako halos ginawa kong komiks ang lahat ng libro, papel pang greydpor at notbuk ko habang dakdak ng dakdak ang titser ko sa harap. Lagi rin akong mataas ang greyds sa Filipino subject namin, kasi laging ako nakakakuha ng mataas pag pinagsusulat kami ng “Ano ang nangyari sa aking bakasyon? (kapag tinatamad ang titser naming magturo). Halos napahanga ko rin ang titser ko dahil nakasulat na ako ng sarili kong ALAMAT, MAIKLING KWENTO, BUGTONG, SALAWIKAIN at KWENTONG PANDULA. Iyan ang katibayan na bata pa lang ako mapaggawa na ako ng kwento,hahahaha. Ako rin ang ipinanlalaban sa balagtasan, tula, at declamation, isa uling katibayan na ubod na ng kapal ng mukha ko.

Nung highschool medyo naglie low ako ng konti, kasi nagbibinata na ako. Kumbaga medyo naambunan na ako ng kahihiyan. Pero ako ang naging TRIVIA and PUZZLE MASTER na aming school paper na “SINAG”, na minsan ginagawang pambalot ng tinapa ng nanay ko o di kaya mandakot ng tae ng aso.

Sa college, lalong wala na akong naisulat kasi halos dumugo na ang ilong ko sa pesteng MATH subjects na yan (Engineering kasi course ko). Kaya gusto ko mang sumali sa school paper namin, hindi ko na nagawa kasi nahihilo na ako sa mga numerong lumulutang lutang sa malabnaw kong utak.

Ngayon lang kung saan nandito na ako sa abroad nabuhayan ang aking dugong manunulat. Bukod sa wala akong gaanong ginagawa sa opis ko, para bang masarap magsulat ng magsulat. Yun nga lang medyo mahina ako sa mga technicalities dahil wala naman akong pormal na pag-aaral dyan. Saka tinatamad kasi akong mag-eedit pa ng mag-eedit, o kaya basahin ng paulit ulit ang mga sinulat ko. Kaya tuloy rambol rambol ang mga letra.

Nagawa ko rin baguhin ang mga karakter ko sa pagsusulat. Gusto ko kasi paiba iba ang uri ng pagsusulat ko, yun tipong ibat ibang karakter ang lumalabas sa akin. Minsan sobrang EMO na akala ng mga nagbabasa eh masyado akong madrama sa buhay. Minsan SERYOSO, iniisip ng iba masyado akong EPAL at hindi marunong tumawa. Minsan RELEHIYOSO naman, yun tipong tatanungin ka kung pari o pastor ba ako dati (di lang nila alam, hahaha). Minsan MILITANTE, kasi tinitira ko ang gobyerno. Minsan naman KOMEDYANTE, na mapapansin mo kung gaano kahangin ang utak ko. Minsan pinagsasama sama ko ang mga karakter na yan sa mga sulatin ko. Eh di ba mas okay yun. Heto nga pala ang mga sampol

EMO AKO (madramang ewan):

http://utaknidrake.blogspot.com/2008/11/ang-aking-silidisang-araw-sa-buhay-ko.html

DA BEST NA COMMENT: Sabi ng mga kapatid ko, nakakawa naman daw ang kalagayan ko, at grabe daw yung lungkot ko (Pero sa totoo lang wala naman sa akin yun, eh sinulat ko lang yun ng parang nangnungulangot lang ako,. Akalain ko bang magmumukha akong kawawa dyan, hindi nila alam eh kay sarap sarap ng buhay ko dito)

SERYOSO MODE ( medyo nanigas ang utak ko kasi)

http://utaknidrake.blogspot.com/2009/01/sukatan-ng-tagumpay-serious-mode-muna.html

DA BEST NA COMMENT: “kung sino daw ang nagtatanong, ay siya ring nakasusumpong. sana masumpungan mo ang sagot sa iyong mga katanungan, at pag nakita mo na, ibahagi mo rin sa iba”. Sabi yan ni Ms. Ruthie. Eh tama naman sya!!KOREK KOREK

RELEHIYOSO ( Father may ikukumpisal po ako)

http://akingkwarto.blogspot.com/2008/11/madalas-ba-tayong-nagtatanong-sa-dyos.html

DA BEST NA COMMENT: “ganda ng mga punto mo dito. Sana ay mabasa ito ng mga kapitbahay naming banal na aso, ng kaibigan kong nagtangkang magpakamatay dahil sa mabigat na problema, at ng isang kakilala na may matinding hinanakit sa kanyang mga magulang at sa buhay na kanyang nalalasap sa ngayon". Sabi yan ng aking KAUTAK na si LOVE. Alam nyo bang na-repost din ito sa isang website/blogsite medyo kabaliktaran naman ang nangyari.

MILITANTE ( MAKIBAKA!!!!!………WAG MAGBABOY,,,,,, hehe corny)

http://utaknidrake.blogspot.com/2008/12/boksing-ng-buhay.html

DA BEST COMMENT: “Kaya hindi umaasenso ang Pilipinas eh dahil sa mga buwaya sa Gobyerno”. Medyo umuusok pa ang ilong nung kakilala ko na yan.

KOMEDYANTE ( Use ICE BUKO and GUAVA in a sentence…. Bagong gupit ako ngayon eh ICEBUKO?MASA GUAVA?)

http://utaknidrake.blogspot.com/2008/12/da-adbentyur-op-aling-pekla.html

DA BEST NA COMMENT: “Ang korni korni mo naman para kang kornik” Sabi yan yung kaibigan kong bumasa nito. Pero sino kaya mas korni sa amin???? May nalalaman pa syang KORNIK.

ETO ANG PINAGSAMANG PERSONALIDAD KO

EMO AT MILITANTE: http://utaknidrake.blogspot.com/2008/11/may-pag-asa-pa-naman-ang-pilipinas-di.html

KOMEDYANTE AT MILITANTE: http://utaknidrake.blogspot.com/2008/11/naghihirap-na-ba-ang-pilipinastop-20.html

RELEHIYOSO AT KOMEDYANTE: http://akingkwarto.blogspot.com/2008/11/paano-lalabanan-ang-tukso-lesson-101.html

Naku marami pala, eh yan na lang muna. Browse nyo na lang ang blogsites ko

Basta sa akin, gusto ko lang ipahayag ang dadamdamin ko. Kumbaga kung di ko sasabihin ito sa pamamagitan ng pagsusulat baka maging “Taong Grasa” na ako, kasi nololoko na (pero mukhang nagbabadya na). Siguro para sa akin, masarap balik balikan yung mga naisulat ko, nagugulat na lang ako minsan na naisulat ko pala ang mga bagay na yun, o naisip ko pala yun. At kung sakaling magkaanak ako ipapababasa ko sa knya ang lahat ng ito. Tapos sa aking pagtanda magandang balikan ang mga bagay na naiisip ko noon.

Ito na siguro ang paraan ko na kahit papaano naibahagi ko ang sarili ko sa iba kahit hindi man nila ako kakilala ng lubusan. Masaya ako kahit walang gustong bumasa nito, maisiwalat lang ang mga naiisip at naisasaloob ko sa pamamagitan ng pagsusulat ay sapat na yun.

Kaya mas paghuhusayan ko pa, ika nga KAKARIRIN KO NA. hehehhe

Salamat

P.S Yung ibang blogs ko pa nasa blogroll ko, hehehhe.

ANG NANAY NI DRAKE

* SI NANAY KO YAN NUNG NAG WAWACKY WACKY KAMI

Maraming nagsasabi na kamukha daw ng nanay ko si Annabel Rama (pero di mataray ang nanay ko). Hindi ko alam, kaya siguro nasabi ng mga tao yun kasi kamukha ko si Richard Gutierrez (walang pakialamanan). Pero kaming magkakapatid ang tawag namin sa kanya ay Tya Pusit, kasi talagang ganon-ganun ang akting ng nanay ko, at dahil na rin mukhang mga squidballs at kikiam ang mga kapatid ko.

Maraming mga terminologies ang pinauso ng nanay , minsan nagugulat na lang kami kasi hindi namin alam kung saan pinagpupulot ng nanay ko ang mga salitang yun, heto ang sampol:

PAASO-ASO- hindi maganda ang pagkakagawa, o hindi masyadong sineryoso ang isang bagay

SENTENCE: “Ano ba namang klaseng linis ang ginawa mo dito sa kwarto mo, eh PAASO ASONG linis yang ginawang mo bata ka” (***please insert PINGOT here***)

TSINATSANE-ibig sabihin kinukuripot

SENTENCE: “Hoy wag mo nga akong TSINATSANE, nasan na yung entrega mo ngayon buwan na ito”

MAY TAE ANG BIBIG- ibig sabihin hindi pala ngite, suplada. Yung mabaho ang hininga ay hindi kasama sa terminologies ng nanay ko

SENTENCE: “Bakit ganyan ang gerlpren mo, parang MAY TAE ANG BIBIG

PAPUWET-PUWET- halos kapareho lang ng paaso aso, yun nga lang mas worst pa ito

SENTENCE: “Anak anong klaseng project itong ipapasa mo, eh PAPUWET PUWET ang gawa mo ah” (di nya lang alam eh pinagpuyatan ko yun)

KUTIS BUBWIT- ibig sabihin halos walang ginagawa sa bahay, tamad na babae.Sila yung piling Reyna sa bahay

SENTENCE: “Ano ba namang kamay yan iha, eh KUTIS BUBWIT ah siguro wala kang ginagawa sa bahay”

BOSES IK-IK- ibig sabihin mahina ang boses

SENTENCE: “Lakasan mo ang boses mo, hindi parang BOSES IK-IK yang lumalabas sa bibig mo, ikaw ba ang kumuha ng pera sa wallet ko???”

Iyan ay mga sampol lamang, at marami pang mapapausong salita ang nanay ko. Kaya balak ko ring gumawa ng “dictionary” para sa kanya.

Ang nanay medyo maagang nag-asawa, trese anyos pa lang sya noon, nung nagpakasal sya sa tatay ko. Biruin mo kakatapos lang nya ng greyd siks , at kung tutuusin eh naglalaro pa sya ng jackstone at piko noong mauto este mainlab kay tatay ang nanay ko.

Usap usapan sa barrio namin noong araw, pag tumuntong na ng disin-nuebe (19yrs old) ang mga babae dun aba “Gurang” na daw ang tawag o di kaya matandang dalaga. Kaya siguro hindi nagpahuli ang nanay ko. Kaya naman IN NA IN SYA. Noong nakita ko nga yung graduation picture noong elementary sya, aba gulat ako kasi mukha na syang matured tingnan (mukhang matanda sa tagalong, hahahah). Malaking bulas kasi ang nanay at hindi lang yun pang Binibining Talipapa ang ganda ng nanay ko. Kaya siguro inlab na inlab ang tatay sa nanay. (at ganito kaming kakakyut)

Medyo busog na busog kami sa palo ng nanay . Halos dumidighay kami ng kurot at pingot mula kanya.Kaya naman ganito kaming kababait na magkakapatid (nice parang tunay) .Si nanay, parang si BIONIC WOMAN yun, marami syang ESPESYAL PAWERS. Pag medyo naglilikot na kami, isang tingin lang ng nanay, tunaw na kami ng kanyang LASER EYES kaya titigil na kami sa kalikutan. Tapos pag di nakuha sa tingin, sabay lapit sa amin at kukurutin ng pinong pino ang braso habang ngumingite para hindi halata sa bisita. Meron din syang WEAPON din, tulad ng MAGIC PAMALO, GIGANTIC PATPAT at ULTRAMAGNETIC MOUTH.

Eh, hindi ko naman masisi ang nanay na magtransform sya sa pagiging BIONIC WOMAN eh sa sobrang kulit at pilyo ko ba namang ito, tyak mamumuti ang buhok ng nanay ko. Eh ako pa ang lider ng aking mga KAMPON este nakakabatang kapatid kaya naman, halos lagi kaming naghahabulan ng nanay sa sobrang pambubuwisit na ginagawa ko sa kanya.

Minsan, naisipan kong gumawa ng hagdanan sa puno ng guyabano namin. Eh pag hahabulin na ako ng nanay para pingutin at paluin eh duon ako aakyat, kasi tyak di na nya ako kayang habulin dun. Kaya naman ng minsang ginawa kong isang malaking CANVASS ang dingding namin sa aking magagandang drowing na bulaklak at aso na mukhang tae ng kalabaw gamit ang APACHE PENTEL PEN. Halos parang torong galit na galit ang nanay kaya hinabol ako, palibhasa alam kong di nya ako mahahabol sa puno ng guyabano namin, pag akyat ko sa dulo nabali ang sanga (di ako kumanta ng LERON LERON SINTA ha)hayun lagpak ang batang malikot at una ang ulo. Akala ko nga mamatay na ako, pero buti na lang naagapan pa ng doktor, hehehe!! (sabi nga nila ang masamang damo matagal mamatay).

Kaya pagkatapos ng insidente na yun, eh bumait sa akin ng nanay ko. Pero may expiration date din ang lahat kasi bumalik na naman ang kapilyuhan ko makalipas ang isang linggo. Kaya bumalik din ang magandang samahan namin ng nanay. Hahaha!!!Madalas din para akong abogadong sagot ng sagot sa nanay kaya naman lalong kumukulo ang dugo nun sa akin yun, heto ang mga sampol

Nanay: Sige pag di mo nakita ang hinahanap mo MAKIKITA MO!!(Gigil na gigil)

AKO: Eh yun naman pala nanay , pag hindi ko makikita eh makikita ko naman pala, so hidi ko na hahanapin baka lumitaw sya ng kusa (sabay ngiti ng aso)

Nanay: Ano uubusin mo ba ang pagkain mo o hindi? Kung hinid malilintikan ka sa akin, ano uubusin mo ba?

AKO: Naku nanay, tinanong mo pa ako, eh ganun din naman pala, kailangan ko ring ubusin yan (sabay akto ng diring diri sa pagkain)

Nanay: Ano sasabihin mo ba ang totoo, kung hindi mo sasabihin kukurutin kita!

AKO: Opo sasabihn ko na po, ako po yung nakabasag ng vase

Nanay: Eh napakalikot mo namang bata ka eh (Sabay kurot sa akin)

Naku kinurot din ako ng nanay. Akala ko kasi kung magsabi ako ng totoo di na nya ako kukurutin. Mukhang naisahan ako ni Nanay dun ah, Dapat sinabi ko na lang na akala ko alkansya yun o kaya nasagi ni Muning (kahit wala kaming pusa, may mailusot lang)

NGAYON NA MALAKI NA AKO, magkasundong magkasundo kami ng nanay ko. Eh ganun talaga dumadarating ang pagkapilyo natin pag bata ka. Pero ako yata ang PEYBORIT ng nanay ko, kahit na mas malaki minsan ang ulam ng KUYA ko kaysa sa akin, at mas malakas ang iyak nya noong lumipat sa kabilang kanto ang KUYA ko kaysa noong umalis ako para mag-abroad. Hehehe!!PERO LOVE NA LOVE KO PA RIN SI NANAY.

Naalala ko tuloy noong paalis na ako papuntang abroad. Iyak sya rin sya ng iyak

NANAY: Huhuhuhuh, anak wag ka ng umalis sa Pinas, dito na lang tayo magkakasama sa hirap at ginhawa.

AKO: Eh nanay kailangan eh mahirap ang buhay sa atin kaya minsan talaga kailangang magkahiwalay.(talagang touch na touch ako nun)

Makalipas ang tatlong buwan, nagchat kami ng nanay gamit ang mic at webcam

NANAY: Huhuhuhu (ngawa ng ngawa ang nanay ko)

AKO: O bat na naman kayo umiiyak ‘nay, eh di ba napagusapan natin ito dati.

NANAY: Eh kasi anak, napaginipan ko kasi uuwi ka na sa Pinas eh, naku ang dami pa nating utang,anak!!(***insert sipon at singhot here****)

Naku buwal ako sa nanay ko, akala ko pa naman miss na miss nya ako, at gusto nya na akong makita kaya sya umiiyak yun pala kasi uuwi na raw ako sa Pinas. ASTIG KA NAY, MAHAL NA MAHAL MO TALAGA AKO!!heheheh

Pero alam ko namang mahal na mahal ako ng nanay, 100% sure yun. Kaya babawi ako sa pag-uwi ko sa PINAS, eh papasayahin ko naman sya. Eh pipilitin kong maging mabuting anak para sa kanya, eh si nanay ang isa sa mga dahilan kung bakit nagsusumikap akong magtagumpay dito sa disyerto. At balang araw makakaganti rin ako sa lahat ng bagay na ginawa nya sa akin. Si NANAY ata ang tagapagtanggol, tagapayo, tagapagpasaya at inspirasyon ko. At habambuhay akong magpapasalamat sa kanya dahil sa pagiging isang mabuti at mabait na nanay sa buong mundo. At kahit mabuhay pa ako ng 100 beses, sya pa rin ang pipiliin kong maging nanay ng 200 beses, at di ko sya ipagpapalit kahit kanino.

Kaya ang tangi ko lang masasabi sa kanya ay “ NANAY, I LAB U”, gagawin ko ang lahat para maging masaya kayo.

Yun lang po at maraming salamat sa pagbasa!!

SUKATAN NG TAGUMPAY (Serious mode muna ako)

Paunawa: Medyo nageemote ako ng mga panahon na yan, medyo malalim ang topic na ito, at malalim din ag paglalarawan ko dito. Malamang epekto ito ng gatas na may melamine na ininom ko kanina. Medyo malalim po ito!!! (Nice, may ganung level, pre)

Ano ba ang tunay na sukatan ng tagumpay?

Madalas naiisip ko , magiging matagumpay ba ako sa buhay kung sakaling marami akong pera, kung marami ba akong nauwing medalya o tropeo, kung maganda ba ang aking trabaho, kung marami ba akong kaibigan , kung maimplewensya ba akong tao o kung marami akong napahanga batay sa aking kakayahan. Ano nga ba ang tunay na sukatan ng tagumpay?

Hanggang ngayon hindi ko pa rin maunawaan ang simpleng salita na iyan. Hanggang ngayon hindi ko alam kung meron bang proseso, paraan, antas at anyo ng tagumpay. Marahil, marami sa atin ang nagsasabi na ang pagkakaroon na marangyang buhay, magagarang sasakyan at naglalakihang bahay ay isang indikasyon ng tagumpay, pero nagtatalo ang diwa ko dahil alam kong isa lamang itong pabalat o isang mababaw na pagtingin sa pagiging matagumpay. Ang lahat ay maaring mawala ng isang iglap tulad din ba ng tagumpay na sa isang iglap ay agad itong mabubura at mawawala?

Ang tagumpay ba ay nasusukat sa laki, dami, timbang o halaga ng medalya? Mapapatunayan ba ito ng ibat ibang pagkilala at sertipiko?Hindi ko alam kung iyan nga ba ang batayan, pero alam ko na lahat ng medalya ay nawawalan din ng kinang, ang tropeo ay naluluma at kinakapitan din ng kalawang, at ang bawat pagkilala ay nababaon na lamang sa limot. Tulad din ba nito ang tagumpay na maaaring limutin o iluma ng panahon at ilipad sa kawalan?

Matagumpay ba kong maituturing kung sakaling ako ang pinuno o tagapamahala ng isang korporasyon?Kung dahil ba sa marami akong empleyado na kaya kong kontrolin sa aking mga kamay?Tagumpay bang maituturing kung lahat ng tao ay gustong mapunta sa aking posisyon? Ito nga ba ang indikasyon ng tagumpay?Ito nga ba? Subalit hindi ba na walang permante dito sa mundo. Lahat ay pwedeng magbago, lahat ay pwedeng maiba. . Pero kasabay ba ng bawat pagbabago ang ating tagumpay? Kalakip ba ng pag-iibang anyo ang ating katagumpayan?

Ang pagiging maimplewensyang tao, tanyag , makapangyarihan , kinikilala at hinahangaan ng lahat, ito ba ang tagumpay na hinahanap ko? Pero bakit ganun, karamihan sa mga kilala kong maimpluwensya at tanyag na tao, may kanya kanyang mga eskandalo at sariling problemang kinakaharap . Ang mga makapangyarihan ay nagiging abusado at mapagsamatala. Masasabi bang katagumpayan iyon, pag alam ko sa aking sa aking sarili na ang bawat kilos at galaw ay sinusubaybayan ng tao at hindi ka maaring magkamali. Kung ang bawat utos mo ay tila isang sumpa na dapat sundin at gawin. Sino ba ang nagdidkta ng tagumpay ako ba o ang ibang tao ?Hindi rin ba na may hangganan ang lahat, ang kawalan ba ng impluwensya at kapangyarihan ay kawalan din ng katagumpayan? Ang pagkalimot ba sa katanyagan, ay pagkalimot na rin sa magagandang katangian, kadakilaan at kakayahan nito?

Hindi ko alam ang sukatan ng tagumpay, hanggang ngayon ay palaisipan pa sa akin ang salitang iyan. Hindi ko alam ang paraan at proseso nito, hindi ko rin batid ang anyo at itsura ng salitang ito. Ang tagumpay ba ay maaring hawakan? Ang tagumpay ba ay nasa isip lamang? ang tagumpay ba ay maaring likhain?Ang tagumpay ba ay maaring bilhin? Hindi ko alam, wala akong alam

Maari kaya na walang daan patungo sa tagumpay sapagkat ang daan nito na aking tinatahak ay ang mismong tagumpay na hinahanap ko. Maari kaya na inaasam kong tagumpay ay bunga lamang ng mga mababaw na pagtingin o dikta ng lipunan at kagustuhan ng karamihan. Maari kayang nasa aking mga kamay ang panuntunan ng sarili kong katagumpayan. Pero alin ba ang pakikingan ko ang sarili ko o ang ibang tao. Ang dinidikta ba ng lipunan o sinasabi ng aking kalooban. Alin nga ba?Alin ba ang mas mahalaga?Hindi ko na alam, wala na akong alam.

Sana dumating ang isang araw na masasabi ko sa aking sarili na naging matagumpay ako sa aking buhay. Kung sakaling dumating ang araw na yun marahil handa ko ng iwan ang mundo, at ipikit ang aking mga mata sa dilim ng karimlan, ibulid ang hangin sa aking huling paghinga at ihiga ang aking katawan sa paglisan ng aking kaluluwa . Payapa kong dadamhin ang tagumpay at babaunin ang sarap ng mga bunga nito .Marahil sa kabilang buhay doon ko lamang malalasap ang tunay na TAGUMPAY, sa kabilang buhay ko muling maiguguhit sa aking mga palad ang walang hanggang KATAGUMPAYAN. Sana. Sana.

Salamat po

Sir, yung Increase Ko!!!

Hay buhay, ang pinakamahirap pala sa lahat ay mag-intay ka na lang ng grasyang darating sa langit at ipupukol sa napakagwapo mong mukha. Mag-intay na hindi mo alam kung kelan darating, o kung darating ba talaga!!!

Nito kasing mga huling araw ay medyo namutla na ako sa kakaintay sa increase ko, naipangako kasi sa akin yan ng boss ko noon pa, at hanggang ngayon ay hindi pa rin natutupad. Nagawa ko na ring suhulan ang mga santo para lang lumakas ang panalangin ko kay Papa Jesus, tumulong na rin ako sa mga mahihirap at naging mabait na rin ako for two months (hanggang dalawang buwan lang ang kaya ng kapangyarihan ko) pero alam kasi ni Lord na pa epek ko lang yun. Nagawa ko na ring magpapansin sa boss ko, sumayaw na ako sa harap nya habang may nakapasok na espada sa ilong ko. Kumain na rin ako ng buhay na manok, tumulay sa alambre at magpiko sa baga habang nagja-jackstone ng labintador sa kamay ko , pero dedma pa rin kay boss ayaw pa rin nya akong pansinin.

Nagawa ko na ring magsipsip sa boss ko, kulang na lang ay dilaan ko yung sapatos nya pagdating nya sa opis para lang maibigay na sa akin ang matagal ko ng hinihingi sa kanya. Pero hanggang buntong hininga na lang ata ang kaya kong gawin.

Kainis kasi yang “recession” na yan, dapat kasi dyan binabala sa kanyon at tinatadtad ng pinong pino, yan tuloy nakakita ng rason ang boss ko para hindi ibigay ang INCREASE ko na matagal ko ng inaawitan sa kanya. Eh ngayon humahanap lang ako ng magandang tayming para maipasok ko uli ang topic na yan sa usapan namin, pero paano ko kaya sasabihin yun……uhhhhhmmm pwede kaya itong pasimpleng pambobola;

“Sir mukhang napakagwapo nyo ngayon ah, tyak na maraming chicks ang maghahabol sa inyo pag nakita kayo ngayon at tyak din itatanong nila kung kamusta na yung increase ko, eh sir kamusta na nga ba yung increase ko???? (sumesegway)”

Ano pwede kaya yang linya na yan? Kung dramahan ko na lang kaya;

“Sir parang awa nyo na ibigay nyo na sa akin yung increase ko, kasi wala na po kaming makain, naghihirap na po kami at baka hindi na po makapag-aral ang mga kapatid ko sa susunod na taon kung hindi nyo ibigay ang increase ko, sige na po (sabay tulo ng luha at singhot ng uhog)”

Ano pwede na ba akong maging bida sa teleserye?? Iniisip ko lang baka napansin ng boss ko yung bagong bili kong IPHONE nung isang araw. Baka di maniwala yun. Kung medyo pagalit ng konti;

“Sir, eh ang tagal tagal na po akong nag-iintay eh wala pa yung increase ko, eh di ba pinangako nyo na sa akin yun nun pa,bakit ngayon wala pa.Wala pala kayong isang salita eh, ang dami dami nyong pinagpagawa sa akin yun pala drowing lang yung increase na yun.Eh drowing pala kayo, DROWING!!!

Hindi kay imbes na bigyan ako ng increase eh i-terminate pa ako ng boss ko.

Kaya, naku wala na akong pwedeng gawin kundi mag-intay na lang sa grasya nya. Medyo tiis tiis muna habang umiinom inom ng kape sa opis at painter-internet. Aba mahirap din ang icheck lagi ang friendster ko every minute, mangulangot sa harap ng computer, at magbasa ng mga kalokohan sa blogosphere at intayin ang alas singko ng hapon. Hay hay buhay, nasan na ba ang increase ko!!! BOSS, PARANG AWA NYO NA IBIGAY NYO NA ANG INCREASE KO!!!!

ANO PANGALAN MO?

Maraming nagsasabi na ang pangalan ng isang tao ay sumisimbolo ng kanyang pagkatao. Kaya naman sa pangalan palang medyo makikilala mo na ang ugali o karaker ng isang tao, kaya mahalagang pag-isipan ito ng mabuti.

Noong panahon ng nanay ko usong uso daw ang pagbibigay ng pangalan mula sa mga santo o santa sa kalendaryo o di kaya mga pangalang nagtatapos sa O at A, tulad ng Perfecta/Perfecto,Antonio/Antonia. Nauso rin noon ang pahabaan ng pangalan, tulad ng Maria Isbella Antoniette, na tipong ubos na ang time ng bata para isulat ang pangalan nya. At hindi pa nakuntento ang mga magulang sa pagtortyur sa bata kasi pinahirapan pa ang ispeling. Minsan naman pilit lalagyan ng H, na hindi mo mawari kung bakit lalagyan pa ng H, sabi nila para daw sumosyal soyal, pero kahit ano pang sabihin nila, kung mabaho ang pangalan mo hindi babango yun kahit lagyan pa ng H (tulad ng THEKLA, PHURING, AHMBO), hindi kaya mga Kapampangan ang NAGPAHUSO NIYAHAN. (ubos ang hangin ko sa katawan)

Heto ang mga sikat na pangalan ngayon sa babae;

Queen Elizabeth- sikat na sikat ang pangalan na yan dahil kay Manny Pacquiao, at hindi ko alam kung ano ang pumasok sa utak ni Manny para maisip nya ang pangalan na yan. Parang katunog nga ng kama ng nanay ko (QUEEN SIZE BED). Sabagay medyo reyna itong batang ito sa dami ng pera ni Manny.

Ashley Nicole- iyan daw ang ipapangalan ng kapatid ko sa magiging anak nya. Sabi ko sa kanya kung ang anak nya ay mukhang tiga Payatas ay wag na wag nyang ipapangalan yan. Pang cute lang bagay yun, pero kung talagang ipilit nya ang pangalan na yan kahit hindi bagay sa anak nya ay babatukan ko yun ng isa at pag umiyak sasabihan kong “Wag kang iiyak -iyak hindi ka cute”. Hahahaha (joke lang)

Lilibeth at Cindy – Hindi ko alam pero ang naiimadyin ko sa pangalan na yan ay mga prosti at GRO, na may hithit na sigarilyo at may kyutiks na kulay red sa kuko.

Carla at Stephanie- parang pangalan ng mga bading. Talagang mabentang mabenta yan sa mga bading, pakiramdam nila siguro pag ganyan ang pangalan nila eh kay ganda ganda nila.

Susan at Jocelyn – iyan naman ay parang pangalan ng labandera, katulong. mananahi at tindera sa palengke. Hindi ko alam kung anong hiwaga ang bumabalot sa pangalan na yan pero yun talaga ang unang pumapasok sa kukote ko.

Angel at Michelle- tunog mabait yang mga pangalan nayan. Pag naririnig ko yan ang naiimadyin ko ay ang isang babaeng maputi, charming at mabango. Ika nga eh girlfriend material.

Theresa , Ana at Maria- Pangalan ng mga api-apihan. Sa mga teleserye sila ang gamit na gamit na pangalan. Kaya naman pag may kaklase akong may ganyan ang pangalan, pinapahiran ko sila ng kulangot, kinokopyahan at sinisilipan ko kung ano kulay ng panty nila. Alam ko kasing napakabait nila at hindi nila ako gagantihan ng kurot, tadyak at sampal. (noong elementary days po iyan, ngayon di ko na ginagawa yan, heheh dyahe)

Joana at Catherine – mga pangalan ng mga mestisahin at magaganda.


Sa mga lalaki naman eto;


Junior - sila ang mga pangalang tu d ekstrim , meaning sila ang mga sanggano, adik, at basagulero pero karamihan din sa kanila ay mga bading o di naman kaya mga sinto sinto. (kaya sabi ko sa inyo 2 da ekstrim ang pangalan na ito)

Brando at Lando - pangalan ng mga goons at mga siga sa kanto na may malalaking katawan at burdado ng mga tato

Manolito, Carlito at Miguelito- mukhang pangalang pang unano.

Gerard at Raymond–sila ang mga pacute na neym, katulad ng pangalan nila madalas silang nagpapacute kahit hindi naman sila cute.

Joseph at Manuel –sila ang lalaking counterpart nila Theresa at Maria, kasi pangmabait din ang pangalan na ito. Kalimitan mga dating sakristan sila na tirador ng ostya at mompo sa simbahan. Sila rin naman ang inaagawan ko ng teks, holen at kinukutasan sa ulo. Hindi sila gaganti, titingnan ka lang nila na parang iiyak.

Charles at George -pangalang pangmayaman. Amoy bigatin ang mga ito. Sila yun tipong mga nag-aaral sa La Salle, may ari ng mga businesses at humahawak ng isang malaking pabrika ng SHABU. hahaha

Juan, Eric, Mark o Ronald – pangalang pangkaraniwan. Halos lahat ng pamilya, tyak may ganyang pangalan sa kanilang myembro. Mukhang 50% populasyon ng mga lalaki sa Pilipinas ay ganyan ang pangalan. (galing ito sa aking sariling surbey)


Minsan naman yung mga sikat na artista o di kaya mga sikat na sikat na palabas sa telebisyon tulad ng mga sumusunod;


Marian at Dingdong- Kaya naman ang mga bata ngayon, bata pa lang mukhang pangdalaga at binata na ang pangalan. Kaya minsan ganito ang maririnig mo “Hoy, bigyan mo nga ng tsupon yang si Marian” o di kaya “Palitan mo na nga ng lampin ni Dingdong”. Di ba parang masagwang pakinggan.

Betty La Fea, Lola, Luna Mystica- por dyos por santo wag naman sana nating gawing perya ang pangalan ng mga batang ito kasi kawawa naman sila.

Marimar, Carlos Miguel, Sergio- Usong uso yan dati, mga pangalan ng mga Mexicano. Kaya minsan kahit mukhang galisin at uhugin ang bata, eh ito ang pangalan nila. (hindi kaya mas bagay ang Pulgoso). Minsan naman Bella Aldama ang pangalan, yung tipong pati yung apelyido ginawang pangalan.

Piolo at Karylle – ang tanging may karapatan sa pangalang ito ay talagang pinagkalooban ng Dyos ng magandang mukha. Pero kung pagkaraniwan lamang ang mukha mo eh wag nang mag-asam pa sa ganitong pangalan, kasi hindi rin babagay, at kahit umulan ng sago eh hindi mo sila makakamukha.

Ako, kung ako pamimiliin ng pangalan ko, ang pipiliin ko ay Bryan o di kaya Michael (parang tunog callboy lang ah). Eh kasi pangalan palang parang mahuhulog na ang panty ng mga kababaihan. Yung tipong pangalan palang mukhang gwapo na. Yung nanay ko kasi binigyan ako ng pangalang hindi pinag-isipan, parang pangalan lang ng magbubuko o di kaya rapist at magnanakaw. Kaya nga pag naririnig na ng mga babae ang pangalan ko nawawalan na sila ng gana o amor. Kaya kung bibigyan ako ng pagkakataong mag petisyon sa korte eh magbabago talaga ako ng pangalan, at ito ang gagawin kong pangalan. Maraming nagsasabi bagay daw sa akin ang pangalang BRYAN, eh di ko lang alam kung bakit?

Naisip ko rin magbigay ng pangalan sa magiging anak ko heto ang mga naisip ko;

Red Andrei – tapos ang nikneym nya ay RED.
Green Anthony – tapos nikneym nya ay GREEN.
Blue Michael – tapos nikneym nya BLUE, pag babae naman ay BLUE MARLIN (parang isda lang,hindi kaya magmukhang bisugo ang anak ko)

Kaya pag nagkaanak kami ng misis ko ng pito tyak lahat ng kulay sa rainbow meron. Naisip ko lang mga kulay para kakaiba naman. Kumbaga parang BIOMAN o MASKMAN lang, eh di ba astig yun tapos ako si PUMA LEY AR.

Marami pang mga pangalan ang naiimbento ngayon kaya talaga namang habang patuloy na tumatakbo ang panahon eh kahit papaano gumaganda ganda na ang pangalan ng mga bata ngayon. Kahit man lang sa pangalan at magmukhang sosyal o mayaman sila. Magmukhang gwapo o maganda at magmukhang matalino at mabango

Sana dumating ang isang araw na magiging bahagi na lang ng kasaysayan ang pangalang BOY, NENE at TOTOY at wala ng magulang magpapangalan ng ganito sa kanilang mga anak. Kasi kung hindi nila babaguhin ito tyak kawawa ang mga anak nila. Kasi tyak mahihirapan silang kumuha ng NBI clearance at tyak din na sikat na sikat sila sa TV bilang mga magnanakaw, snatcher, at mga bitima ng rape (kasi lagi sa ganitong pangalan sila itinatago). Sana pati ako mabago ko na rin ang pangalan ko. Hay buhay!!

Salamat sa time

Ang Aking Plano sa 2009

After ko nang mareview kung ano ang mga nangyari sa taong 2008 ko, ito naman ang pagkakataon ko para mag-ekspek ngayong 2009. Ito sana ang gusto kong mangyari,

1. Mataasan na ako ng sweldo.

Dahil hindi na rin ako pinayagan ng boss ko na lumipat ng ibang kumpanya (or else magtatanim na lang ako ng kamote sa bundok), eh ine-ekspek ko naman na kahit papaano ay tataasan nila yung sweldo ko (para may pambili naman ako ng IPHONE). Medyo malaking maitutulong yun sa pagbabayad ko ng credit card at ng aking mga gatusin sa buhay ( telephone bill, kotse, cable, pagkain). Hindi naman ako maluho, gastador lang talaga ako.

2. Makalipat pa rin ako ng ibang kumpanya at bansa na rin kung pwede

Sa totoo lang masyado lang akong maarte, kung tuusin eh maganda yung company ko (kung sasabihin ko ang company ko dito, tyak tatanungin nyo ako bakit pa ako lilipat?). Medyo nakuha ko na kasi yung pinaka-peak na aking career dito sa company na ito at nagiging stagnant na ako ( nagmumukha na akong pusali). I need to grow naman kahit papano sa aking propesyon, at medyo kumita ng 3 libong dollar buwan buwan.hahahha!! Gusto ko rin makalipat ng Bharain o kaya Qatar para medyo open open ng konti, dito kasi sa Saudi lahat bawal ultimo pakikipag-usap sa babae (in public places) bawal kaya nakakabuwang pero okay din naman dito kasi makakaipon ka talaga.

3. Bakasyon Grande

Sa tuwing uuwi na lang ako puro may kasal. Unang bakasyon kasal ng diko ko, pangalawang bakasyon kasal naman ng ate ko, ngayong bakasyon na ito kasal naman ng ditse ko. Sana naman sa susunod eh kasal ko naman. Heheheh!!

Isa pa, sa tuwing uuwi din ako lagi kaming nagpaplano pumuntang magpapamilya sa Baguio, yun nga lang hanggang ngayon ay hindi matuloy tuloy dahil conflict daw sa schedule. Nagfefeeling artista ang mga kapatid ko eh!! Kaya sana nga lang this time tuloy na tuloy na. This year nga pala dalawang beses akon uuwi, una sa April sunod sa December para doon naman akong magpasko sa Pinas.

4. Book Launch

Akalain mong magkakaroon na ako ng libro. Magme-meet kaming mga kasamahang kong amateur writers sa Pinas , sa pag-uwi ko magcoconceptualize na rin kami. Nakakita na kami ng publisher at editor kaya mukhang tuloy na tuloy na. Sana nga lang makapagsulat na rin ako ng sarili ko talagang libro. Yung tipong pwedeng ipantapat sa Twilight at Harry Potter, tapos isasapelikula din, papakiusapan ko yung prodyuser kung pwedeng ako na lang yung bida at si Katrina Halili ang aking liding leydi na X rated ang istorya este love story pala. Huwow!!

5. Mag-iipon at magtatayo ako ng business

Sana ngayon taon na ito ay makapagpatayo na ako ng business. Noon pa dapat ako magtatayo ng business sa Pinas kaso wala naman akong maisip kung sino ang magpapatakbo nun. Kaya nauwi lang din sa wala yung pera, at hindi ko na rin maisip kung paano ko naubos yung perang iyon, kaya heto betlog uli ang aking bengk akawnt. Talagang mag-iipon na ako ngayon, kasi narealize ko na hindi permanente ang trabaho ko at may pandaigdigang krisis pa, kaya dapat mag-isip por may putyur naman kung hindi baka magtinda n alang ako ng mani sa Divisoria. Kaya mag-iipon na ako at magtatayo ng business. Nakauto este nakakita na rin ako ng magiging business partner ko, kaya sana magtuloy tuloy talaga.

6. Nakapagradweyt uli ako

Yehey!! Isa na namang accomplishment para sa akin. Yung kapatid kong NURSING ang kinukuha, gagradweyt na rin sa March. Sana nga lang makapasa sya sa board exam para naman makabayad na kami sa lahat ng pinagtataguan ng nanay ko. Medyo dumugo din ang bulsa ko sa pagpapaaral kasi ang lalaki ng tuition fee nila. Pero syempre may isa pa akong kapatid na NURSING din ang kurso na pinapaaral din (dalawa kasi sila). So by 2010 gradweyt na rin yun, at medyo makakahinga hinga na rin ako ng maayos. Hehehe (3 down and 1 to go)

7. Bagong Lovelife

Medyo inalat ako last year, kasi nagkahiwalay kami ng GF ko at masyado ko yung dinamdam . Medyo hanggang nagyon ay may pait pa rin ng konti, pero I need to move on. (Nice drama, pwede nab a akong artista). Kaya kailangan ko ng isang babaeng papawi sa aking lungkot at lumbay, magpapasaya sa buhay ko at sasalubong sa akin tuwing uuwi ako ng bahay (teka babaeng aso ba ito). I really need a GF right now, kaya kung gustong nyong mag-aapply eh sabihin nyo na, wala akong qualifications or requirements, basta ang mahalaga ay babae ka!! (pero kung sasamahan pa ng kagandahan at kaseksikahan, eh wala ng tanong tanong ,tanggap na agad). Pero seriously, sana makita ko na yung RIGHT WOMAN por me. (Hay enday akuy nalolongkot at nalolombay!!)

8. My new gadgets

Ako talaga ay atat na ata dyan sa bagong IPHONE na yan, kaya iniisip ko pa kung ito na ba ang regalo ko sa sarili ko this year. Last 2007 niregaluhan ko ang sarili ko ng IMATE na nakabagak na lang sa bahay kasi nalalakihan akong dalhin. Year 2008 naman, niregaluhan ko ang sarili ko ng IPOD NANO 3rd Generation, na gamit na gamit ko naman. Ngayong Year 2009 eh iniisip ko pa kung bibilhin ko IPHONE o bibili ako ng pinakaastig na DIGICAM o LCD TV. Kasi kung IPHONE iniisip ko may IPOD naman ako at may IMATE, kaya bakit ko pa bibilhin yun, pero talagang nagtatalo ang mga katauhan ko!hehhehe!! Basta bahala na! (Hirap ng problema ko, grabe)

9. Pagbutihan pa ang aking pagsusulat

Medyo ito ang aking plano talaga -ang maging magaling na manunulat, by April sasali ako sa Palanca (isang sikat na contest sa pagsusulat), tapos subukan ko ring sumama sa mga writing workshop. Pagbubutihan ko pa ang mga teknikal na aspeto , at medyo seseryosohin ko na ang pagsusulat talaga. Gagawin ko uli ang pagpopost ng mga makabuluhang sanaysay sa ibat ibang website, at syempre lalo pa akong pagsusulat sa blog ko.hehhehe!! (teka mukhang puro petiks lang ata ako sa trabaho ah). Basta itataas ko na ang level ko sa pagsusulat. (medyo yung seryosong sulatin eh iba ang pangalan na gagamitin ko para mas okey)

10. Maraming marami pang prens

Sana ay marami pa akong makilala at maging kaibigan lalo na sa mundo ng internet, kasi exciting. Medyo ingat ingat na rin ako sa pagbibigay ng sobrang importansya sa kaibigan kasi sa huli iiwan at tatraydurin ka rin naman. Medyo lalo ko pang pagaganahin ang ESP ko para makilala ko ang totoong kaibigan at ang hindi. At higit sa lahat medyo palalawakin ko pa ang aking network para naman kahit saan ako mapunta eh may kaibigan ako dun (na pwedeng kang patulugin sa bahay at pakainin ng chibog ng libre)

-END-

Marami pa akong gustong mangyari ngayong 2009. Alam kong maraming mga supresa ang unti unting mabubunyag habang tumatagal. Sana nga maabot ko ang gusto kong mangyari ngayong taon na ito, pero kung hindi naman okay lang din. Sa susunod na taon, titingnan ko uli kung alin dito ang natupad at alin ang hindi. Sabi nga nila hindi mahalaga kung ano ang narating o nakuha mo, ang mahalaga ay kung gaano karaming tao ang natulungan at nabago mo ang buhay. Hindi rin mahalaga kung gaano ka madalas manalo, pero kung gaano ka katatag na tumayo pag natalo o nabigo.

Marami akong natutunang noong 2008, at maaring iapply ko yun ngayon 2009. Alam kong hindi ako pababayaan ng Dyos at lagi syang nakaalalay sa akin. Nandyan din ang pamilya ko na “SOURCE” na aking kaligahayan, kaya nararapat lang din na bigyan ko sila ng saya.
Ang drama ko noh(and the best actor award goes to me)!! Sige na nga, sana samahan nyo uli ako sa 2010.